Je Menukaart Vertalen — en Waarom Google Translate Je Geld Kost (2026)

Een toerist die je menukaart niet begrijpt, bestelt het goedkoopste gerecht dat erop staat. Elke keer. Niet omdat hij zuinig is — omdat hij gokt, en niemand gokt duur.

Kort antwoord: je menukaart goed vertalen levert je meestal hogere rekeningen op bij buitenlandse gasten. Doe het in drie stappen. Laat een machine een eerste versie van de beschrijvingen maken, laat een native speaker die opschonen, en houd elke machine ver weg van je allergenentekst. Laat gerechtnamen in de originele taal staan en zet er een korte uitleg onder. Publiceer het digitaal, zodat één aanpassing alle talen tegelijk bijwerkt in plaats van vier drukrondes.

Google Translate is allang niet slecht meer in taal. Het is slecht in menukaarten. Dat is een ander probleem, en precies het probleem dat je geld kost.

Wat machinevertaling echt fout doet op een menukaart

Moderne AI-vertaling doet gewone zinnen prima. Een menukaart bestaat niet uit gewone zinnen. Het is een lijst met eigennamen, bereidingswijzen, streekgerechten en wettelijke verklaringen — allemaal zonder context eromheen.

Hier gaat het elke keer weer mis:

Het probleem	Wat de machine doet	Wat het je kost
Gerechtnamen	Vertaalt ze letterlijk	"Ropa vieja" wordt "oude kleren". De gast scrolt door
Geen context	Gokt bij korte woorden	"Plancha" wordt "strijkijzer". "Sepia" wordt "sepiakleur"
Bereidingswijzen	Kiest de verkeerde betekenis	"Al dente" wordt "aan de tand". Dat bestelt niemand
Allergenenwoorden	Vertaalt ze als gewone woorden	Dit is de gevaarlijke. Zie hieronder
Portiematen	Rekent niets om	"8 oz" blijft "8 oz" voor een gast die in grammen denkt
Je eigen namen	Vertaalt die ook	Je huisgerecht "Firehouse Burger" wordt iets raars
Toon	Maakt alles vlak	Je warme, grappige teksten klinken opeens als een handleiding

Niets daarvan is een fout in de tool. De tool doet precies waarvoor hij gemaakt is. Een menukaart is alleen geen lopende tekst — het is een database met bijvoeglijke naamwoorden.

De vertaalfout in je allergenen is de fout die je bedrijf kan kosten

Alles hierboven is gênant. Deze is anders.

Machinevertaling zwakt ontkenningen regelmatig af, draait ze om of laat ze weg. "Bevat geen noten" en "bevat noten" schelen in bijna elke taal één woord. Vertaal je kaart automatisch naar zes talen en niemand in je team leest er vier goed genoeg om dat te zien.

Regel, zonder uitzondering: allergenentekst wordt nooit machinaal vertaald en nooit ongecontroleerd gepubliceerd. Laat het door een mens vertalen en daarna nakijken door een tweede mens die in die taal eet. Het gaat om zo'n 40 woorden per taal. Het is het goedkoopste stukje veiligheid dat je ooit koopt. Onze gids over allergenen vermelden op een digitale menukaart laat zien hoe je ze neerzet zodra de woorden kloppen.

Het geld: wat een onbegrijpelijke kaart je echt kost

Even rekenen, want "een betere gastbeleving" betaalt geen leveranciersfactuur.

Neem een restaurant met 60 stoelen en 1.200 gasten per maand. Stel dat 30% buitenlandse gasten zijn — heel normaal voor een stadscentrum, een kustplaats of een zaak vlak bij een hotel. Dat zijn 360 gasten.

Een buitenlandse gast met een onleesbare kaart doet drie dingen:

• Slaat het voorgerecht over. Hij weet niet wat het is en waagt er geen €10 aan.
• Slaat de wijnkaart helemaal over. Wijnbeschrijvingen zijn de moeilijkste tekst op elke kaart.
• Bestelt het gerecht dat hij herkent. Meestal het goedkoopste en meest algemene dat je hebt.

Ga er nu van uit dat een leesbare kaart bij een kwart van die gasten één extra item oplevert — een voorgerecht, een dessert of een tweede drankje van rond de €7.

90 gasten × €7 = €630 per maand. €7.560 per jaar. Uit tekst die je één keer schrijft.

En dat is nog de vriendelijke versie. Hierin zit niet de gast die doorliep omdat de kaart in je raam hem niets zei, en ook niet de recensie waarin staat "heerlijk eten, maar we hadden geen idee wat we bestelden". Zulke recensies remmen jarenlang stilletjes je reserveringen af — en ze duiken op in Google, waar ons stuk over meer Google-reviews krijgen op ingaat.

Er zijn ook personeelskosten. Elke onleesbare kaart verandert je obers in live tolken. Vier minuten uitleg bij tafel negen zijn vier minuten die je niet verkoopt aan tafel twaalf.

In welke talen moet je je menukaart vertalen?

Niet in alle. Hier doen de meeste ondernemers óf niets, óf negen talen slecht.

Begin met twee of drie. Voeg er talen bij als je cijfers erom vragen.

Waar je die cijfers vindt, in deze volgorde:

1. Je eigen menustatistieken. Een digitale kaart laat zien uit welke landen mensen scannen. Dat is het eerlijkste signaal dat er bestaat, want het zijn jouw gasten en geen gemiddelde van een toerismebureau.
2. Google Bedrijfsprofiel. Zoektermen en waar mensen je vandaan vinden.
3. Reserverings- en reviewsites. In welke taal zijn je recensies geschreven?
4. Je buren. Welke nationaliteit vult het hotel verderop? Welke touringcars stoppen in de straat?
5. Je team. Obers weten in welke taal ze het vaakst worden aangesproken. Vraag het ze vandaag nog.

Een vuistregel die in Europa en de Golfregio goed standhoudt:

Jouw situatie	Verstandige eerste set
Toeristisch stadscentrum (Europa)	Nederlands + Engels + één grote herkomstmarkt
Kust- of vakantieplaats	Nederlands + Engels + Duits (of je grootste bezoekersgroep)
Grote stad (Amsterdam, Rotterdam, Antwerpen)	Nederlands + Engels, daarna Duits of Frans per wijk
Golfregio / Midden-Oosten	Arabisch + Engels, daarna Russisch of Hindi
Zakendistrict	Nederlands + Engels. Dat is echt genoeg
Vlak bij een universiteit	Nederlands + Engels + de grootste groep internationale studenten

Engels is nergens optioneel waar toeristen komen. Het is de terugvaltaal die bezoekers gebruiken als hun eigen taal er niet is. Maar alleen Engels is een halve oplossing in een stad vol Duitse of Franse gasten — ze lezen het wel, ze genieten er alleen niet van, en van genieten bestellen mensen het dessert.

De regel die de meeste slechte menuvertalingen oplost

Hier komt hij, en hij is simpeler dan mensen verwachten:

Vertaal de gerechtnaam niet. Vertaal de beschrijving.

"Bacalao al pil pil" blijft "Bacalao al pil pil" in elke taal op je kaart. Eronder, in de taal van de gast: kabeljauw in een warme saus van knoflook en olijfolie, rustig geschud tot hij bindt.

Drie redenen waarom dit beter werkt dan de naam vertalen:

• De gast kan het hardop bestellen. Hij wijst, hij zegt het, de ober snapt het. Een vertaalde naam maakt dat kapot.
• Het houdt de romantiek erin. "Oude kleren" verkoopt niets. "Ropa vieja — langzaam gegaard draadjesvlees in tomaat en paprika" verkoopt prachtig.
• Het leert ze iets. Mensen vinden het leuk om op vakantie een gerechtnaam te leren. Ze vertellen hem door aan vrienden. Dat is gratis reclame.

Dezelfde regel geldt voor je eigen bedenksels. Noem je het de "Sunday Sinner", dan blijft het de Sunday Sinner in het Pools, in het Turks en in het Arabisch. Alleen de beschrijving verandert.

Uitzondering: simpele, functionele dingen. "Groene salade" hoef je niet te beschermen. Vertaal het en ga door.

Vier manieren om het te laten vertalen, en wat elke manier echt kost

Manier	Kosten per taal	Snelheid	Goed voor	Eerlijk oordeel
Alleen Google Translate	€0	Minuten	Niets wat je publiceert	Prima als concept. Nooit als kaart
AI-concept + check door native speaker	€50–€150	1–2 dagen	Bijna iedereen	De gouden middenweg in 2026
Professionele food-vertaler	€150–€450	3–7 dagen	Fine dining, proefmenu's, wijnkaarten	Waard waar woorden de prijs dragen
Een tweetalige medewerker	Eén dienst loon	Zelfde dag	Gewone kaarten	Top — als hij of zij ook goed kan schrijven

Een professionele menuvertaling kost meestal €0,10–€0,25 per woord. Een kaart met 60 gerechten en beschrijvingen is ruwweg 1.200–1.800 woorden, dus reken op €150–€450 per taal voor volledig professioneel werk.

De realistische route in 2026 is voor de meeste zaken de tweede regel. AI levert in seconden een degelijk concept. Een native speaker werkt er twee uur aan om gerechtnamen, toon en fouten recht te zetten, voor €30–€60 per uur. Je krijgt 90% van professionele kwaliteit voor een derde van de prijs — mits er echt een mens overheen gaat. "AI plus check" waarbij niemand checkt, is gewoon Google Translate met extra stappen.

Eén waarschuwing over die tweetalige medewerker: een taal spreken en er menuteksten in schrijven zijn twee verschillende vaardigheden. Je Poolse serveerster spreekt misschien perfect Pools en schrijft toch een beschrijving die vlak leest. Vraag eerst om één gerecht als proef.

En vergelijk dit alles met drukwerk. Elke extra gedrukte taal is een extra drukronde — zo'n €200–€600 elke keer dat je een prijs aanpast. Onze kostenopbouw van menukaarten drukken rekent het jaarbedrag uit, en de vergelijking tussen QR-menu en gedrukte kaart laat zien waar de combinatie wint.

Maak eerst een woordenlijst, dan pas vertalen

Dit is de stap die iedereen overslaat, en precies de stap die je bij de tweede taal de meeste tijd bespaart.

Schrijf één A4'tje met je termen en hoe je elke term behandelt. Geef dat aan elke vertaler, mens of AI.

In de originele taal laten staan (nooit vertalen):

• Je restaurantnaam en de namen van je huisgerechten
• Traditionele gerechtnamen: risotto, tapas, meze, pierogi, börek, bitterballen
• Beschermde streeknamen: Prosciutto di Parma, Manchego, Champagne

Altijd vertalen, en altijd hetzelfde:

• Allergenennamen — elke keer hetzelfde woord, in elke taal
• Bereidingswijzen: gegrild, gebakken, gestoomd, geroosterd
• Gewone ingrediënten: kip, knoflook, room
• Alles in je "voordat je bestelt"-mededeling

Eén keer beslissen en je eraan houden:

• Portieaanduidingen — reken je "8 oz" om naar "225 g" of laat je allebei zien?
• Pittigheid — pepertjes, woorden of een cijfer?
• Je toon — speels in het Nederlands wordt elders meestal beter warm dan grappig. Humor overleeft een vertaling zelden heel

Schrijf die woordenlijst één keer en elke volgende taal kost de helft van de tijd. Het is ook precies het ding dat je kaart in zes talen als jou laat klinken, in plaats van als zes verschillende restaurants.

Allergenen en de wet: je eigen taal is de wettelijke taal

Hier houdt vertalen op een marketingklus te zijn.

De regel die bijna overal geldt: je wettelijk verplichte allergeneninformatie moet er zijn in de officiële landstaal. Elke andere taal is een aanvulling, nooit een vervanging. Je kaart in het Engels vertalen ontslaat je niet van een plicht die in de Nederlandse wet staat.

Zo ligt het per markt:

Waar	Wat er van je verwacht wordt
Europese Unie	14 allergenen per gerecht, beschikbaar vóórdat de gast bestelt. Verordening 1169/2011 eist verplichte voedselinformatie in een taal die de consument in het land van verkoop makkelijk begrijpt — en lidstaten mogen hun eigen landstaal verplichten
Nederland	Mondeling informeren mag, mits er een duidelijk bordje hangt dat gasten ernaar kunnen vragen én je een schriftelijke registratie hebt die het personeel kan raadplegen (NVWA)
België	Schriftelijk of mondeling, maar mondeling alleen met een duidelijke vermelding en een schriftelijke registratie die altijd beschikbaar is (FAVV)
Ierland	Schriftelijk, duidelijk en leesbaar, zonder dat de gast erom moet vragen (FSAI)
Verenigd Koninkrijk	Allergeneninformatie beschikbaar voor onverpakt voedsel, met een duidelijke mededeling. De FSA adviseert nu schriftelijke informatie plus een mondelinge controle. Volledige etikettering voor voorverpakte producten voor directe verkoop (Natasha's Law)
Verenigde Staten	9 grote allergenen federaal benoemd (melk, ei, vis, schaaldieren, noten, pinda's, tarwe, soja, sesam). Geen federale plicht op de kaart zelf, maar de FDA Food Code verwacht allergeenbewust management, en staten als Massachusetts, Rhode Island, Illinois en Michigan hebben eigen regels
Golfstaten (VAE, Qatar, Bahrein, Saoedi-Arabië)	De voedselveiligheidsregels van de gemeente verwachten meestal dat allergeneninformatie beschikbaar is, en kaarten worden vaak in het Arabisch naast het Engels verwacht. Check je eigen gemeente — het verschilt per emiraat en per stad

Drie dingen om in je hoofd te branden:

• Een vertaalfout in je allergenentekst is jouw aansprakelijkheid, niet die van de vertaaltool. "De app heeft het vertaald" is nog nergens een verweer geweest.
• Een QR-kaart telt in de meeste landen als "schriftelijk" — zolang de gast erbij komt vóór het bestellen en je een reservekaart hebt voor mensen zonder telefoon.
• Je schriftelijke allergenenregistratie in de keuken blijft in het Nederlands. Dat is de versie waar je team en de inspecteur mee werken.

Voor de volledige lijst: onze gids over de 15 allergenen die elk restaurant moet kennen heeft alle namen, en allergeneneisen voor restaurants in Europa zet de regels per land op een rij.

Waarom vertaalde allergenen ook verkopen

Ondernemers zien allergenen als een wettelijk klusje. Gasten zien ze als een teken van vertrouwen — en dat effect wordt sterker naarmate ze verder van huis zijn.

Denk het even vanuit hen. Je bent in een land waar je de taal niet spreekt en je bent allergisch voor sesam. Je gaat het risico niet nemen. Je eet ergens veilig en saai, waarschijnlijk bij een keten, waarschijnlijk vanavond en morgenavond weer.

Stel je nu voor dat één restaurant in die straat "bevat sesam" in jouw taal laat zien. Je eet daar niet alleen — je bent opgelucht, je komt die hele week terug, en je vertelt het in de groepsapp. Ons stuk over wat je doet als een gast zegt dat hij een allergie heeft gaat over dat gesprek op de vloer.

Gasten met een allergie eten bijna nooit alleen. Zij kiezen de zaak voor de tafel van zes. Vertaal je allergenen en je wint geen gast — je wint de reservering.

Arabisch en rechts-naar-links: vertalen alleen is niet genoeg

Ga je Arabisch toevoegen, weet dit dan vooraf: het zijn niet alleen andere woorden. De hele opmaak klapt om.

Tekst loopt van rechts naar links. De leesvolgorde van je pagina dus ook — koppen, prijzen, iconen, alles. Een kaart die Arabische tekst gewoon in een links-naar-rechts-opmaak plakt, ziet er voor een Arabische lezer binnen een halve seconde kapot uit. Dat is een vertrouwensprobleem nog vóór hij één gerecht heeft gelezen.

Wat je goed moet doen:

• Een volledige rechts-naar-links-opmaak, niet alleen tekst rechts uitlijnen
• Modern Standaardarabisch, geen streekdialect — dat is het register dat ze van Marokko tot Oman begrijpen
• Cijfers en prijzen op de plek waar Arabische lezers ze verwachten
• Een lettertype dat Arabisch goed weergeeft. Veel sierlijke menulettertypes doen dat niet, en dan verbinden de letters niet meer

Hetzelfde geldt, in mildere vorm, voor Hebreeuws. En als je markt uit Golfgasten bestaat — een grote en groeiende groep voor Europese kustplaatsen in 2026 — dan is Arabisch geen leuke extra. Het is het verschil tussen overwogen worden en weggescrold worden.

Publiceren: één kaart, veel talen

De woorden goed krijgen is het halve werk. Ze bezorgen is de andere helft, en daar lopen gedrukte kaarten stuk.

De gedrukte aanpak: vier talen betekent vier stapels kaarten, vier drukrondes en een gast met de verkeerde in zijn hand. Verander je een prijs, dan druk je alles opnieuw. Sommige zaken geven toeristen uiteindelijk de "Engelse kaart" uit 2023, omdat alleen de Nederlandse opnieuw gedrukt is.

De digitale aanpak: één kaart, één QR-code, een taalkeuze bovenaan. De gast kiest zijn taal, of de kaart leest de instelling van zijn telefoon en opent er meteen in. Je past een prijs één keer aan en elke taal is direct bij.

Een paar dingen die een meertalige digitale kaart echt laten werken:

• Eén QR-code voor alle talen. Niet één code per taal — dat wordt een muur van stickers die niemand snapt.
• Een zichtbare taalkeuze helemaal bovenaan. Vlaggetjes zijn leuk maar rammelen (welke vlag is Arabisch? welke is Spaans?). Gebruik taalnamen in hun eigen taal: Nederlands · English · Deutsch · العربية.
• Automatisch herkennen, maar altijd laten overrulen. Een Duitse gast met een Engelse telefoon moet Duits kunnen kiezen.
• Foto's, want die hoeven helemaal niet vertaald. Een goede foto doet meer voor een twijfelende gast dan welke tekst ook. Menufoto's voor online bestellen legt uit hoe je ze goedkoop maakt.

Is je kaart nog een pdf, dan is een pdf-menukaart omzetten naar een digitale QR-kaart de snelste route, en hoe je gratis een QR-menukaart maakt begint helemaal bij nul.

Voor de volledigheid: met Tabres publiceer je je kaart in zoveel talen als je wilt — per taal je gerechtnamen, beschrijvingen, allergenen en de tekst in je kop- en voetregel — met volledige rechts-naar-links-ondersteuning voor Arabisch, op één QR-code. Het is gratis, en waarom we dat doen, staat gewoon online. Gebruik de tool die jou past; de aanpak hierboven werkt bij allemaal.

Test het voordat je het publiceert

Twintig minuten testen haalt er bijna alles uit.

1. Lees het hardop voor aan een native speaker. Geen proeflezen — voorlezen. Ze trekken een gezicht bij de slechte zin nog voor ze kunnen uitleggen waarom.
2. Check elke ontkenning. "Geen noten", "glutenvrij", "niet pittig", "zonder zuivel". Precies hier draaien machines de betekenis om.
3. Open het op een echte telefoon. Lange Duitse en Finse woorden slopen je opmaak. Arabisch en Russisch lopen langer door dan Nederlands. Dingen vallen buiten beeld.
4. Controleer elke prijs en elk getal. Komma's en punten wisselen per taal van plek, en een vertaaltool "helpt" daar graag bij.
5. Zoek naar restjes. Onvertaald Nederlands dat ergens in een beschrijving is blijven staan, is verreweg de meest voorkomende fout.
6. Vraag het één gast. Echt — pak een gast uit dat land en vraag of hij er een minuut naar wil kijken. Je hoort gratis de waarheid.

Zeven fouten die echt geld kosten

1. Gerechtnamen letterlijk vertalen. Fix: naam laten staan, beschrijving eronder vertalen.
2. Allergenen machinaal vertalen. Fix: vertaling door een mens, controle door een tweede mens, geen uitzonderingen.
3. Negen talen half doen. Fix: twee goed is beter dan negen slecht. Voeg talen toe als je cijfers erom vragen.
4. Eén keer vertalen en daarna nooit meer. Fix: verandert een gerecht, dan veranderen alle talen. Dezelfde dag.
5. Een aparte QR-code per taal. Fix: één code, één taalkeuze, gast kiest zelf.
6. Arabisch in een links-naar-rechts-opmaak plakken. Fix: een echte rechts-naar-links-opmaak, of nog even geen Arabisch aanbieden.
7. Prijzen kwijtraken in de vertaling. Fix: check valuta, komma's en portiematen in elke versie.

Zet je tweede taal deze week live

Je hebt geen projectplan nodig. Je hebt ongeveer drie uur nodig, verspreid over een paar dagen.

1. Kies één taal. De taal waar je obers het vaakst naar gevraagd worden. Twintig minuten met je team.
2. Schrijf de woordenlijst. Eén A4: wat nooit vertaald wordt, wat altijd. Dertig minuten.
3. Laat AI een concept maken van je gerechtbeschrijvingen. Geef de woordenlijst mee. Tien minuten.
4. Laat een native speaker het opschonen. Twee uur van zijn of haar tijd, betaald. Dit is de stap die telt.
5. Doe de allergenen apart. Vertaling door een mens, twee keer nagekeken. Dertig minuten.
6. Publiceer en test op een telefoon. Hardop lezen, restjes opsporen. Twintig minuten.

Kijk daarna een maand lang wat er met je gemiddelde besteding bij die gasten gebeurt. Laat je menutool zien uit welke landen mensen scannen, dan zie je de verschuiving gewoon in de cijfers — en weet je precies welke taal je als tweede toevoegt. Dat is hetzelfde denken met menudata als achter menu-engineering en prijzen op gevoelswaarde.

Veelgestelde vragen

Hoe vertaal ik mijn menukaart goed? Laat gerechtnamen in hun oorspronkelijke taal staan en vertaal de beschrijvingen eronder. Gebruik AI voor een eerste versie en betaal daarna een native speaker twee uur om toon en fouten recht te zetten. Vertaal je allergeneninformatie apart en met de hand, en laat een tweede persoon het nakijken. Publiceer digitaal, zodat één aanpassing alle talen tegelijk bijwerkt.

Is Google Translate goed genoeg voor een menukaart? Voor een eerste versie wel. Om te publiceren niet. Het vertaalt gerechtnamen letterlijk, gokt verkeerd bij korte woorden zonder context en — het ergste — kan een ontkenning omdraaien in je allergenentekst, waardoor "bevat geen noten" het tegenovergestelde gaat betekenen. Gebruik het om tijd te winnen, nooit om af te ronden.

Wat kost het om een menukaart te laten vertalen? Volledig professioneel werk kost meestal €0,10–€0,25 per woord, dus ruwweg €150–€450 per taal voor een kaart met 60 gerechten. De gangbare route in 2026 is een AI-concept plus twee uur controle door een native speaker: zo'n €50–€150 per taal. Vergelijk dat met €200–€600 per drukronde per taal.

Hoeveel talen moet een menukaart hebben? Twee of drie om te beginnen: je eigen taal, Engels en je grootste bezoekersgroep. Voeg er pas meer toe als je cijfers dat ondersteunen. Twee talen goed doen is beter dan zes half — een slechte vertaling leest als slordigheid over álles, ook over het eten.

Moet ik de namen van gerechten vertalen? Nee. Laat traditionele namen en de namen van je huisgerechten in de originele taal staan en zet er een korte beschrijving onder in de taal van de gast. Zo kan de gast het hardop bestellen, houdt het gerecht zijn karakter, en voorkom je het "oude kleren"-probleem helemaal.

Ben ik wettelijk verplicht een kaart in meerdere talen te hebben? In de meeste landen moet je de verplichte informatie — vooral allergenen — in de officiële landstaal geven, in een vorm die gasten begrijpen. Extra talen zijn meestal vrijwillig en commercieel. In sommige markten, zoals verschillende steden in de Golfregio, wordt Arabisch naast Engels wel verwacht. Check je eigen toezichthouder, want de regels over de manier verschillen.

Mag ik allergeneninformatie machinaal vertalen? Nee. Ontkenningen en bijna identieke woorden zijn precies waar machinevertaling faalt, en de gevolgen zijn medisch in plaats van cosmetisch. Laat allergenentekst door een mens vertalen en door een tweede mens nakijken. Het gaat meestal om minder dan 50 woorden per taal.

Hoe laat ik meerdere talen zien op een QR-menukaart? Gebruik één QR-code met een taalkeuze bovenaan de kaart. Laat de kaart de taal van de telefoon herkennen, maar laat gasten altijd wisselen. Vermijd één QR-code per taal — gasten scannen de verkeerde sticker en je drukwerk vermenigvuldigt zich.

En talen die van rechts naar links lopen, zoals Arabisch? Bij Arabisch moet de hele opmaak gespiegeld worden, niet alleen de tekst rechts uitgelijnd. Koppen, prijzen, iconen en de leesvolgorde klappen allemaal om. Gebruik Modern Standaardarabisch in plaats van een streekdialect, en controleer of je lettertype de Arabische letters netjes verbonden weergeeft — veel sierlijke lettertypes doen dat niet.

Hoe vaak moet ik mijn vertaalde kaart bijwerken? Elke keer als het origineel verandert. Een prijswijziging, een nieuw gerecht, een ander ingrediënt — alle talen gaan dezelfde dag mee. Dit is het sterkste argument voor een digitale kaart: één aanpassing, alle talen, geen herdruk en geen verouderde Engelse versie van twee zomers geleden.

---

De eerlijke samenvatting. Een menukaart vertalen is geen taalproject. Het is een verkoopproject waar toevallig taal bij komt kijken.

Laat de gerechtnamen staan. Vertaal de beschrijvingen. Laat nooit een machine aan je allergenen komen. Doe twee talen goed in plaats van zes slordig, en publiceer op een plek waar je het in tien seconden kunt aanpassen.

Doe dat, en de gast die vroeger het goedkoopste gerecht aanwees, bestelt opeens alsof hij thuis is. Dat is het hele rendement — en het komt uit werk dat je één keer doet.