Ev Yapımı Reçel, Sos ve Turşu Yasal Olarak Nasıl Satılır (2026)
Mutfak tezgahınızda üç kavanoz duruyor. Çilek reçeli, salatalık turşusu ve iki yıldır üstünde çalıştığınız bir acı biber sosu. Üçü tek bir ürün serisi gibi görünüyor. Gıda mevzuatında ise üç bambaşka hikâye — ve birini neredeyse her yerde satabilirken diğeri için akredite bir laboratuvar, analiz raporu, bazen de bir gıda mühendisi gerekiyor.
Kısa cevap: reçel ve marmelat esnaf muaflığının en rahat ürünü. Turşu da genelde satılabiliyor, ama pH'ı ispatlayabiliyorsanız. Soslar zor olanı — çoğu asitlendirilmiş ürün sayılıyor ve bir dükkâna ya da yurt dışına satmaya kalktığınız anda kurallar tamamen değişiyor. Bütün sistem tek bir sayının etrafında dönüyor: pH 4,6. Test edilmiş bir tarif ve gerçek bir pH metreyle bu sayının altına inin, kapıların çoğu açılıyor. Tahminle ilerleyin, denetçilerin gerçekten uykusunu kaçıran tek gıda grubunun içindesiniz.
Bu yazı sade bir rehber, hukuki danışmanlık değil. Mevzuat her yıl değişiyor, il müdürlüğünüz ve belediyeniz üstüne kendi şartını ekleyebiliyor. İlk satıştan önce bağlı olduğunuz İl veya İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'ne mutlaka sorun.
Her Şeyi Belirleyen Tek Sayı: pH 4,6
Bilim kısmı yaklaşık bir dakika sürüyor. Sonrasındaki bütün kuralları o açıklıyor.
Kapağı kapanmış bir kavanozun içinde oksijen yok. Clostridium botulinum tam da bu ortamı seviyor. Sporları kaynar suda ölmüyor — evdeki tencerede onları pişirip yok edemezsiniz. Yani sıcaklık tek başına kavanozu güvenli yapmıyor.
Asit yapıyor. pH 4,6'nın altında bu sporlar çoğalamıyor ve toksin üretemiyor. Ev mutfağındaki bütün savunma bundan ibaret.
Bu yüzden mevzuat kavanozları ikiye ayırıyor:
- Asitli ve asitlendirilmiş ürünler (pH 4,6 ve altı) — reçel, marmelat, sirkeli turşu, acı biber sosu, çoğu domatesli sos. Kaynar su banyosu yeterli. Ev üretiminde yasal olarak yapılabilecek grup bu.
- Az asitli ürünler (pH 4,6'nın üstü) — yeşil fasulye, bezelye, mısır, havuç, çorbalar, sade sarımsak, çoğu sebze püresi. Bunlar basınç altında ısıl işlem ve bilimsel olarak doğrulanmış bir proses istiyor. Pratikte ev mutfağının tamamen dışında.
Bu aşırı temkinlilik değil. Türkiye'de her yıl bildirilen botulizm vakası sayısı çok az — ve büyük bölümünün kaynağı ev yapımı konserve. Sayının bu kadar küçük kalmasının sebebi zaten kuralların sıkı olması. Nadir ama ağır bir risk, ciddiye alınıyor.
Denetçilerin kullandığı iki terimi daha duyacaksınız:
Denge pH'ı, her şey oturduktan sonra bütün kavanozun pH'ı; genelde 24 saat sonra ölçülüyor. Salatalığın içi, ilk gün etrafındaki salamura kadar ekşi değil. Ocaktan yeni inmiş suyu ölçmek size hiçbir şey söylemez.
Su aktivitesi (aw), bakterilerin gerçekten ulaşabildiği serbest su miktarı. Şeker suyu bağlıyor. Reçelin güvenli olmasının ikinci sebebi bu — hem asitli hem de mikrobiyolojik anlamda kuru. 0,85 aw'nin altında, fazla asit olmasa bile tehlike bölgesinin dışındasınız.
Şimdi asıl ayrıma gelelim.
Üç Kavanoz, Üç Farklı Hukuki Grup
| Ürün | Genel durum | Neyi ispatlamanız gerekiyor |
|---|---|---|
| Reçel, jöle, marmelat, meyve ezmesi | Esnaf muaflığının en rahat ürünü | Test edilmiş tarif; şekeri düşürmemek |
| Sirkeli turşu (salatalık, biber, lahana) | Genelde satılabiliyor | Denge pH'ı 4,6 ve altı, çoğu zaman belgeli |
| Fermente turşu, lahana turşusu, salamura | Daha dar bir alan | pH kaydı isteniyor; buzdolabı isteyen fermentler kapsam dışı |
| Acı sos, barbekü sosu, ketçap, kavanozda ezme ve salça | En zor grup | Sıklıkla laboratuvardan pH ve su aktivitesi raporu |
| Taze ezme, pesto, yağda otlar, yağda sarımsak | Hiçbir yerde ev üretimi değil | Hiçbir şey kurtarmıyor — soğuk zincir ya da ruhsatlı tesis şart |
Buradaki örüntüyü yüksek sesle söylemekte fayda var, çünkü insanlara aylar kazandırıyor: kavanoza ne kadar çok az asitli sebze koyarsanız, evrak işi o kadar ağırlaşıyor. Meyve ve şeker kolay. Bol sirkeli salatalık orta. Biber, soğan, sarımsak ve domatesin birlikte çekildiği yerde gıda mühendisiyle tanışıyorsunuz.
Reçel ve Marmelat: Kolay Evet (Tek Bir İsim Tuzağıyla)
En hızlı yasal ürünü istiyorsanız buradan başlayın. Reçel, ev üretiminin amiral gemisi ürünü ve sebebi de açık: yüksek asit, yüksek şeker ve yüz yıllık test edilmiş tarifler.
Esnaf muaflığının metninde tarhana ve erişte gibi ürünler ismen sayılıyor; reçel, marmelat ve pekmez de aynı mantığın içinde — raf ömürlü, asitli, şekerli. Çoğu üretici ücretsiz muafiyet belgesi ve bir hijyen belgesiyle satışa başlayabiliyor.
Ama bir tuzak var ve iyi aşçıları sürekli yakalıyor.
"Reçel" ve "marmelat" mevzuatta tanımlı kelimeler. Türk Gıda Kodeksi Reçel, Jöle, Marmelat ve Tatlandırılmış Kestane Püresi Tebliği bu isimlerin ne anlama geldiğini tarif ediyor: reçelde suda çözünür kuru madde en az %60 olmalı ve kullanılan meyve miktarı, ürün türüne göre belirlenen oranın altına inmemeli. Dahası marmelat, kodekste bir turunçgil ürünü — portakal, limon, mandalina, greyfurt. Kayısıdan yaptığınız şey mevzuatın gözünde marmelat değil.
Yani herkesin istediği modern az şekerli tarif? Çok güzel bir ürün olabilir, ama çoğu zaman hukuken "reçel" değil.
Çözüm hem kolay hem tamamen yasal: adına meyve ezmesi, meyve püresi ya da tatlı meyve sosu deyin. Farklı isim, ihlal edilecek bir tanım yok. Sadece şunu bilin: az şekerli bir ürünün güvenlik profili farklıdır — az şeker demek daha çok serbest su demek. Klasik bir tarifin şekerini yarıya indirmek yerine, o şeker seviyesinde test edilmiş bir tarif kullanın.
Reçelcileri beladan uzak tutan birkaç şey daha:
- Test edilmiş tarif kullanın. Tarım ve Orman Bakanlığı ile ziraat ve gıda mühendisliği fakültelerinin ev konserveciliği rehberleri ücretsiz ve denetçinin size göstereceği kaynak da bunlar. Uluslararası kaynak isterseniz nchfp.uga.edu da ücretsiz ve çok kapsamlı.
- Pektin süs değil. Az şekerli ve şekersiz tarifler, az şeker için üretilmiş pektin istiyor. Tarifin ortasında marka değiştirmek kıvamı bozuyor.
- Fırında konserve yapmayın, kavanozun ağzını parafinle kapatmayın, kavanozu ters çevirme yöntemine güvenmeyin. Üçü de 1975'te normaldi. Üçü de artık güvensiz sayılıyor.
- Kapak her seferinde yeni. Türkiye'de yaygın olan tek parça vidalı metal kapakların iç contası bir kez kullanılmak üzere tasarlanıyor; ikinci kullanımda sızdırmazlık garanti değil.
Turşu: Sandığınızdan Daha Rahat — pH'ı İspatlayabiliyorsanız
Turşu, cevabın gerçekten "duruma bağlı" olduğu grup.
Sirkeli turşu raf ömürlü ve asitli olduğu için genelde muafiyetin içinde kabul ediliyor. Ama sınırdaki bir ürün olduğu için il müdürlükleri istediğinde pH analizi isteyebiliyor. Model şu: satabilirsiniz — ölçüp kayda geçirdiğiniz sürece. Sirkesiz, doğal fermantasyonla yapılan salamura turşularda alan daralıyor. Bu konu hızlı değişiyor, güncel duruma satıştan önce bakın.
Turşu satacaksanız sizi çizginin içinde tutan şeyler:
Ticari sirke kullanın ve asitlik oranı etikette yazsın. Türkiye'de satılan sirkelerin asitliği genelde %4 ile %5 arasında değişiyor. Ev yapımı sirkenin ve etiketsiz elma sirkesinin gücü bilinmiyor. Bütün güvenlik payı o yüzdenin üstüne kurulu; tarif %5 diyorsa %4'lük sirkeyle aynı sonucu almazsınız.
Sirkeyi asla azaltmayın. "Çok ekşi oldu" cümlesi, ev turşucularının tarifi zayıflatmasının bir numaralı sebebi — ve güvenli bir tarifin güvensize dönüşmesinin de bir numaralı yolu. Keskin geliyorsa şeker ekleyin; şeker pH'ı yükseltmez.
Ne eklediğinize dikkat edin. Fazladan sarımsak, fazladan soğan, fazladan biber, fazladan havuç: az asitli her ekleme pH'ı yukarı çekiyor. Test edilmiş tarif, oranlarıyla birlikte test ediliyor.
Şerit değil, pH metre alın. Test şeritleri hobide iş görüyor, sattığınız üründe kabul edilmiyor. Gıda için kalibre edilebilen dijital bir pH metre kabaca 3.000–15.000 ₺, üstüne kalibrasyon için tampon çözeltiler. Her partiden önce kalibre edin — cihazlar sapıyor.
Dengelenmiş ürünü ölçün. 24 saati tam bekleyin, katı ve sıvıdan birlikte örnek alıp karıştırın, onu ölçün. Sonucu deftere yazın.
Fermente olan ayrı bir konu. Doğal fermente turşu ve lahana turşusu sonunda asitli oluyor, ama oraya partiden partiye değişen canlı bir süreçle gidiyor. Bazı yerlerde diğer asitli ürünler gibi değerlendiriliyor, bazı yerlerde hiç kabul edilmiyor; buzdolabında saklanan fermentler ise raf ömürlü sayılmadığı için genelde muafiyetin tamamen dışında.
Acı Sos, Barbekü Sosu ve Kavanozda Ezme: İşin Sertleştiği Yer
Burası çoğu kişiyi şaşırtıyor, o yüzden açık konuşalım.
Bir acı sos genelde az asitli malzemelerden oluşuyor — biber, soğan, sarımsak, havuç, meyve — ve sirke ya da limon suyuyla pH 4,6'nın altına indiriliyor. Teknik dilde buna asitlendirilmiş ürün deniyor ve bu grup, denetimde en çok sorgulanan grup.
Muafiyetin dışına çıktığınızda karşınıza çıkanlar:
- Akredite laboratuvardan pH ve su aktivitesi analizi. TÜRKAK akrediteli bir gıda laboratuvarı ürününüzü ölçüp rapor veriyor. Ürün başına kabaca 1.500–5.000 ₺, mikrobiyolojik analiz de eklenirse daha yukarısı. Tarifi gerçekten değiştirdiğinizde analiz yenileniyor.
- Gıda mühendisinden proses değerlendirmesi ve sorumlu yönetici. Kayıtlı bir gıda işletmesi olduğunuzda üretiminizi bir gıda mühendisi, ziraat mühendisi ya da kimyager gözetiyor. Yarı zamanlı sorumlu yönetici anlaşmaları kabaca aylık 5.000–15.000 ₺.
- İşletme kayıt belgesi ve uygun bir üretim yeri — toptana ya da ihracata geçtiğinizde zorunlu.
- Parti kayıtları — pH ölçümleri, süreler, sıcaklıklar, parti numaraları — her parti için tutuluyor.
Şimdi iyi haber, çünkü bu liste insanları gereksiz yere korkutuyor.
Esnaf muaflığının içinde kalıp doğrudan tüketiciye satıyorsanız işletme kayıt belgesi ve sorumlu yönetici genelde gerekmiyor. Muafiyetin bütün amacı zaten bu.
Ama — ve bu kısım iki kez okunmayı hak ediyor — il müdürlükleri sınırdaki ürünlerde, özellikle soslarda, muafiyetin içinde bile laboratuvar analizi isteyebiliyor. Tarifin pH'ı tutturduğunun kanıtını sizden değil, akredite bir laboratuvardan istiyorlar. Yani soslar için dürüst cevap şu: ürün ürün, bağlı olduğunuz müdürlüğe sorun.
Bu grupta iki özel tuzak:
Kavanozdaki salça ve ezme, taze ezmeden bambaşka bir ürün. Taze acılı ezme buzdolabı ürünü ve hiçbir yerde ev üretimi kapsamında değil. Kavanozda, raf ömürlü domates ve biber ürünleri asitlendirilmiş ürün sayılıyor ve test edilmiş tarif istiyor — domatesin asitliği çeşide ve olgunluğa göre değişiyor, ev tarifleri tam da bu yüzden belirli miktarda limon suyu ya da sitrik asit ekletiyor.
Yağda sarımsak ve yağda ot kesin hayır. Yağ oksijensiz ortamı yaratıyor, sarımsak ve taze otlar sporu getiriyor, durduracak asit de yok. Bu birleşim gerçek botulizm vakalarına yol açtı. Zeytinyağında sarımsak raf ömürlü bir ev ürünü değil, nokta.
Yasal Olmanın Gerçek Maliyeti
Rakamlar uyarılardan daha çok işe yarıyor. İşte 2026'da bir ev üreticisi için gerçekçi aralıklar.
| Kalem | Tipik maliyet |
|---|---|
| Esnaf muaflığı belgesi | Ücretsiz |
| Hijyen eğitimi belgesi | 500–2.000 ₺ |
| Dijital pH metre ve tampon çözeltiler | 3.000–15.000 ₺ |
| Akredite laboratuvarda pH ve su aktivitesi analizi (ürün başına) | 1.500–5.000 ₺ |
| Mikrobiyolojik analiz paketi (gerekirse) | 2.000–6.000 ₺ |
| Ürün sorumluluk sigortası | Yılda 4.000–12.000 ₺ |
| Etiket, ilk baskı | 1.500–6.000 ₺ |
| Şahıs şirketi kuruluşu (başta zorunlu değil) | 5.000–15.000 ₺ |
| İşletme kayıt belgesi ve sorumlu yönetici (sadece büyürseniz) | Aylık 5.000–15.000 ₺ |
Bir reçel işi 5.000 ₺'nin altında yasal hale gelebilir. Yurt dışına göndermek isteyen bir acı sos ise bambaşka bir proje ve bambaşka bir bütçe — bunu ilk gün bilmek, 2.000 etiket bastırdıktan sonra öğrenmekten çok daha iyi.
Etiket Markanın Değil, Mevzuatın Parçası
Etiket bir formalite değil. Denetimde ev mutfakları genelde mutfakta değil, etikette yakalanıyor. Eksik etiket, tek başına ürünü rafından indirtmeye yeten bir sebep.
Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliği'ne göre neredeyse her kavanozda şunlar olmalı:
- İşletmenizin adı ve adresi.
- Ürünün adı — ve buna reçel ya da marmelat diyorsanız yukarıdaki tebliğin şartlarını sağladığınızı iddia etmiş oluyorsunuz.
- Ağırlıkça çoktan aza bileşen listesi, alt bileşenler dahil (pektin, sitrik asit, "baharatlar").
- Net miktar gram ya da mililitre olarak — turşu ve konserve gibi salamurada duran ürünlerde ayrıca süzme ağırlık. Ev etiketlerinde en çok atlanan detay bu.
- Muhafaza şartları, açtıktan sonraki saklama koşulu dahil.
- Alerjen bildirimi. Ek-1'deki 14 alerjenin bileşen listesinde vurgulanması zorunlu: koyu yazı, farklı punto ya da altı çizili. En çok atlananlar kereviz, hardal ve susam — turşu salamurasındaki hardal tohumu, acı sostaki susam, çerezli reçel.
- Parti numarası ve tarih — tavsiye edilen tüketim tarihi (TETT).
Bu grupta özellikle ısıran üç etiket kuralı:
"Şeker ilavesiz" ve "az şekerli" serbest kelimeler değil. İkisi de Türk Gıda Kodeksi Beslenme ve Sağlık Beyanları Yönetmeliği'ne giren birer beslenme beyanı. Beyanı yaptığınız anda hem beyanın şartlarını karşılamanız hem de etikete beslenme bildirimi, yani besin değerleri tablosu koymanız gerekiyor — oysa doğrudan tüketiciye küçük miktarlarda satan üreticiler bu tablodan normalde muaf. Tabloyu hazırlamaya hazır değilseniz ürüne "az şekerli reçel" değil, "meyve ezmesi" deyin.
Sağlık beyanları bambaşka bir dünya. "Bağışıklığı güçlendirir", "sindirime iyi gelir", "iltihap söndürücü", "bağırsak dostu" — bu ifadeler ürününüzü takviye edici gıda ya da ilaç tarafına itiyor ve izinli beyan listesinin dışındaysa doğrudan yasak. Bir kavanoz turşu için buna değmez.
"Ev yapımı", "organik" ve "katkısız" da kurala tabi. Organik bir sıfat değil, bir sertifika: Organik Tarım Kanunu kapsamında yetkilendirilmiş kuruluştan belge almadan bu kelimeyi kullanamazsınız. Sirke ve tuz da birer koruyucu; turşunun etiketine "koruyucu içermez" yazmak başınızı ağrıtır.
İnternet sitesinden ya da QR menüden de sipariş alıyorsanız, ekrandaki alerjen cevabı kavanozun üstündeki etiketle birebir aynı olmalı. "Bunda fındık var mı?" sorusuna iki ayrı cevap çıkması, bir cevap fazladır — dijital menüde alerjen bildirimi yazısındaki mantığın aynısı.
Kavanozları Yasal Olarak Nerede Satabilirsiniz
Aynı kavanoz, farklı kanal, bambaşka bir hukuki cevap.
| Kanal | Genelde yasal mı? |
|---|---|
| Evinizden gel-al | Evet — muafiyetin tam merkezi |
| Üretici pazarı, semt pazarı, kermes, festival | Evet, ama organizasyonun kendi evrakı ve bazen sigorta |
| Kendi arabanızla yakın çevreye teslimat | Evet |
| Kendi menü linkiniz veya sosyal medyadan sipariş | Evet — tahsilat ticari banka hesabından geçmek şartıyla |
| Yurt içi kargo | Evet — reçel ve turşu raf ömürlü ürün; ambalaj ve kırılma sizin işiniz |
| Yurt dışına gönderim | Hayır. İhracat ayrı mevzuat: kayıt belgesi, ruhsatlı üretim, sağlık sertifikası |
| Trendyol, Hepsiburada, Etsy gibi pazar yerleri | Platformun kuralı mevzuatın yerine geçmiyor — çoğu satıcıdan işletme kayıt belgesi istiyor |
| Hediyelik dükkânı, kafe, market (toptan) | Genelde hayır — dolaylı satış, kayıt belgesi ister |
| Sosunuzu kullanan restoranlar | Aynı — o da dolaylı satış |
| Kurumsal hediye kutuları ve abonelik kutuları | Genelde toptan sayılıyor, yani genelde hayır |
Kavanoz klasik hediye ürünü; bu grubun duvara toslama biçimi de o yüzden kurabiyeden farklı. Instagram'da sosunuzu gören kişi, ertesi gün "dükkânıma elli kavanoz koyayım" diyen bir hediyelik eşyacı olabiliyor. En çok istediğiniz sipariş, muafiyetin içinde kabul edemeyeceğiniz sipariş oluyor. Bu, tartışarak aşabileceğiniz bir kural değil — esnaf muaflığı ile kayıtlı gıda üretimi arasındaki sınır.
Üretici pazarları ayrı bir not hak ediyor. Kavanoz orada çok iyi satıyor ve sebebi tattırma. Ama tadımlık dağıtmak çoğu yerde ayrı bir konu: eldiven, el yıkama ve kapalı kap kuralları devreye giriyor, bazı organizasyonlar ayrıca izin istiyor. Tattırmak, satmaktan daha sıkı denetleniyor. Ana kanalınız pazarsa, üretici pazarında nasıl satış yapılır tezgah tarafını ayrıntılı anlatıyor.
Dürüst Üreticilerin Farkında Olmadan Kural Çiğnediği Beş Yol
Bunların hiçbiri dikkatsizlikten gelmiyor. Hepsi özgüvenden geliyor.
1. Test edilmiş tarifi "geliştirmek." Bir tutam fazladan sarımsak atıyorsunuz, sirkenin yarısını limon suyuyla değiştiriyorsunuz ya da bu parti acısız çıktı diye biberi ikiye katlıyorsunuz. Tarif artık test edilmemiş bir tarif. Güvenlik verisi orijinal oranlara aitti, sizin geliştirilmiş sürümünüze değil.
2. Küçük tarifi çarparak büyütmek. Konserve tarifleri doğrusal büyümüyor. Büyük tencere farklı ısınıyor, koyu ürün farklı ısınıyor, kavanoz boyu işlem süresini değiştiriyor. Partiyi ikiye katlamak prosesi değiştiriyor — onun yerine iki ayrı parti yapın.
3. O sevimli kafeye satmak. Mahalledeki dükkân kasanın yanına altı kavanoz istiyor. Bedava reklam gibi geliyor. Hukuken bu dolaylı satış ve tek bir anlaşma sizi esnaf muaflığındaki bir üreticiden, kayıtsız bir toptan üreticiye çeviriyor.
4. Kapağı tekrar kullanmak ya da "tık" sesine güvenmek. Kapalı gibi ses veren kapak, güvenli bir proses kanıtı değil. Vakumu düzgün kontrol edin, yeni kapak kullanın ve kapanmayan bir kavanozu günler sonra tekrar kaynatmaya çalışmayın.
5. Geçen sonbaharın kavanozlarını satmak. Asitli ürünler raf ömürlü, ölümsüz değil. Kalite düşüyor, renk dönüyor, kapak kaçırabiliyor. Her kavanoza tarih koyun ve belirli bir yaştan sonra satmayı bırakın — çoğu üretici reçelde ve turşuda bir yıl kullanıyor.
Sizi Yasal Tutan Kayıtlar
Reçel ve turşu için bu bir defter. Soslar için bir zorunluluğa dönüşebiliyor. Her hâlükârda dört şey var olmalı:
- Parti defteri — tarih, tarif, parti büyüklüğü, kavanoz sayısı ve her kavanozda bir parti numarası. Parti numarası, bir sorun çıktığında bütün stoğunuzu değil, tek bir öğleden sonranın üretimini geri çekmek demek.
- Parti başına pH ölçümleri, tarih ve cihazın kalibrasyon bilgisiyle birlikte.
- Ürün başına bileşen ve alerjen föyü, etiketle birebir aynı.
- Yılın toplam hasılatı, çünkü esnaf muaflığının sınırı kâr değil brüt hasılat üzerinden ve takvim yılına göre işliyor. İnternetten satıyorsanız 2026 için sınır, yıllık brüt asgari ücret tutarı: 396.360 ₺.
Bunların hiçbiri için yazılım şart değil. Şart olan, işi yedi ayrı sohbet uygulamasıyla bir not dosyasında yürütmemek.
Hepsini tek yerde istiyorsanız, Tabres %100 ücretsiz ve ev mutfağınıza kendi menü linkini ve QR Menü'sünü veriyor. Her ürün fiyatını, porsiyon ya da kavanoz boyutunu, fotoğrafını ve 15 bildirilebilir alerjenini taşıyor; alerjen bilgisi her sipariş satırına bağlı kalıyor ve fişe basılıyor. Gel-al ve yakın çevre teslimatını açın, teslimat bölgesi, minimum sipariş tutarı ve teslimat ücreti belirleyin, hesabı veya fişi tek dokunuşla WhatsApp'tan gönderin. Siparişler ve toplamlar tek bir listede duruyor — hasılat sınırı için sorulan sayı da tam olarak o. Abonelik yok, sipariş başına komisyon yok, kart bilgisi istenmiyor — neden ücretsiz olduğu burada.
Kavanozlar muafiyete sığmamaya başladığında — toptan siparişler, yurt dışı talebi, sürekli dayandığınız bir hasılat sınırı — sıra ticari mutfağa geçmeye ya da ürünü gerçek bir gıda markasına dönüştürmeye geliyor. Tavana vurmak iyi bir problem.
Ev Yapımı Reçel, Sos ve Turşu Satışı Hakkında Kısa Cevaplar
Ev yapımı reçel satmak yasal mı?
Evet. Reçel, esnaf muaflığının en rahat ürünlerinden biri: raf ömürlü, asitli ve şekerli. Vergi dairesinden ücretsiz muaflık belgenizi alın, hijyen belgenizi çıkarın, test edilmiş bir tarif kullanın, etiketi kurallara göre hazırlayın, doğrudan tüketiciye satın ve yıllık hasılat sınırının altında kalın.
Ev yapımı turşuyu yasal olarak satabilir miyim?
Genelde evet, ama turşuya reçelden daha sıkı bakılıyor. Sirkeli ve raf ömürlü olduğu sürece muafiyetin içinde kalıyor; buna karşılık il müdürlüğü, bitmiş üründe denge pH'ının 4,6 ve altında olduğunu kalibre bir pH metreyle ölçülüp kayda geçirilmiş şekilde isteyebiliyor. Buzdolabında saklanan fermente turşular raf ömürlü sayılmadığı için genelde kapsam dışı.
Evimden acı sos satabilir miyim?
Bazen. Acı sos asitlendirilmiş ürün grubunda, yani reçelden çok daha fazla soru soruluyor. İzin verilen yerlerde bile çoğu zaman akredite bir laboratuvardan pH raporu isteniyor. Toptan satışa veya ihracata geçtiğinizde işletme kayıt belgesi, sorumlu yönetici ve kayıtlı bir üretim yeri devreye giriyor.
Ürünümün pH'ı satabilmek için kaç olmalı?
Sınır 4,6 ve altı; ölçüm, kavanoz dengeye geldikten sonra — genelde 24 saat — denge pH'ı olarak yapılıyor. Test edilmiş ev tarifleri güvenlik payı için 4,2 ve altını hedefliyor. Kalibre edilmiş dijital bir pH metre kullanın; sattığınız üründe test şeridi kabul edilmiyor.
Reçel veya turşu satmak için ruhsatlı mutfak gerekir mi?
Genelde hayır. Esnaf muaflığı tam da onaylı raf ömürlü ürünleri kendi mutfağınızda üretebilmeniz için var. Ruhsatlı mutfak, toptan satmak, ihracat yapmak ya da muafiyetin kapsamadığı ürünleri üretmek istediğinizde gerekiyor.
Acı sosumu veya reçelimi kargoyla gönderebilir miyim?
Yurt içine evet — reçel ve turşu raf ömürlü ürün, muafiyetin içinde kargoyla gönderilebiliyor; tahsilatın ticari banka hesabından geçmesi şart. Yurt dışına hayır: ihracat ayrı bir mevzuat ve işletme kayıt belgesi, ruhsatlı üretim yeri ve sağlık sertifikası istiyor.
Laboratuvar analizi tam olarak ne, bana gerekli mi?
Akredite bir gıda laboratuvarı ürününüzün pH'ını, su aktivitesini ve istenirse mikrobiyolojik durumunu ölçüp rapor veriyor. Ürün başına kabaca 1.500–5.000 ₺. Sınırdaki ürünlerde, özellikle soslarda ve turşuda, il müdürlükleri bunu muafiyetin içinde bile isteyebiliyor; kayıtlı işletmeye geçtiğinizde ise standart.
Reçelimi mahalledeki dükkâna veya kafeye satabilir miyim?
Genelde hayır. Bu dolaylı satış sayılıyor ve esnaf muaflığı yalnızca ürünü yiyecek kişiye doğrudan satmayı kapsıyor. Rafta satılabilmesi için işletme kayıt belgesi ve uygun bir üretim yeri gerekiyor — siparişi kabul etmeden önce müdürlüğünüze sorun.
Kavanozlarımda besin değerleri tablosu olmalı mı?
Genelde hayır. Doğrudan tüketiciye küçük miktarlarda satan üreticiler beslenme bildiriminden muaf. Ama etikete "az şekerli" ya da "şeker ilavesiz" gibi bir beslenme beyanı yazdığınız anda bu muafiyet kalkıyor ve tabloyu koymak zorunda kalıyorsunuz.
Neden konserve yeşil fasulye veya yağda sarımsak satamıyorum?
İkisi de az asitli: pH 4,6'nın üstünde kalıyorlar ve kapalı kavanozda botulinum sporları çoğalabiliyor. Bunlar basınç altında ısıl işlem ve doğrulanmış bir proses istiyor, bunu da hiçbir ev mutfağı sağlayamaz. Yağda sarımsak en tehlikelisi, çünkü yağ oksijensiz ortamı hazır veriyor ve durduracak asit yok.
Bu grupta her şey tek bir alışkanlığa dayanıyor: sayınızı bilin ve yazın. Test edilmiş bir tarif seçin, gerçek bir pH metre alın, dengelenmiş kavanozu ölçün, sonucu parti numarasıyla deftere yazın ve etiketi mevzuatın istediği bilgilerle eksiksiz hazırlayın. Bunu yaparsanız reçel, bu ay başlatabileceğiniz bir hafta sonu işi. Aynısını soslar için de yaparsanız, işin bir sonraki aşamasının isteyeceği parti kayıtları zaten elinizde olur. Bugün yirmi dakikanızı Tarım ve Orman Bakanlığı'nın sayfasına ayırın, sonra ilçe müdürlüğünüzü bir kere arayın — ve üç kavanozunuzdan hangisini bu cumartesi satabileceğinizi öğrenin.