Btw-categorieën in je kassa uitgelegd: eten, alcohol, afhalen en 28 meer (2026)
De meeste horecazaken draaien hun hele belastinginstelling op één knop met "Eten" erop. Het is het snelste om in te stellen en het duurste om te houden.
Hier is meteen het hele antwoord. Een btw-categorie is een label dat je aan een product hangt, zodat je systeem weet welke belastingregel erbij hoort. Koffie en cognac worden niet hetzelfde belast. Een biertje en een 0.0 uit dezelfde koeling ook niet. De categorie is hoe je kassa het verschil kent, zonder dat een medewerker erover hoeft na te denken. De meeste zaken hebben ergens tussen de 8 en 12 categorieën nodig. Niet één, en niet 31. Maar die volledige lijst van 31 bestaat omdat de horeca écht zo rommelig is — je verkoopt eten, drinken, alcohol, tabak, kamers, vermaak en diensten, en elk daarvan zit in een ander bakje in bijna elk belastingstelsel ter wereld.
Laten we ze alle 31 langslopen. Wat er in elke categorie hoort, hoe die meestal belast wordt, en welke je gerust kunt overslaan.
Wat is een btw-categorie? De versie van 30 seconden
Een btw-categorie is een groep. Elk product zit in precies één groep. De tarieven hang je vervolgens aan de groep, niet aan elk product apart.
Zet "Alcohol" op 21% en elk biertje, elke wijn en elke gin op je kaart pakt dat over. Voeg volgende maand een nieuwe cocktail toe, geef hem het label Alcohol, klaar. Je raakt nooit meer een tarief aan.
Zonder categorieën zit de belasting op het product zelf. Dat betekent dat één tariefwijziging verandert in een middag klikken door 180 artikelen, en dat een nieuw gerecht dat op een drukke vrijdag wordt aangemaakt het tarief krijgt dat de laatste persoon gokte.
Drie dingen die een categorie níet is:
- Het is niet het tarief. De categorie is het label, het tarief is de regel. Zelfde categorie, ander land, andere cijfers.
- Het is niet het besteltype. In de zaak eten en afhalen gaan over hoe het eten je pand verlaat. Daar komen we op terug, want ze staan ook in de lijst en dat verwart mensen.
- Het is niet voor altijd. Overheden schuiven voortdurend met tarieven. Drie Europese landen hebben die van hen in de afgelopen acht maanden aangepast.
Waarom één plat tarief je stilletjes geld kost
Stel je een café voor met €3.000 omzet per dag. Ruwweg 75% eten en alcoholvrije drank, 25% alcohol.
In Nederland zit eten en alcoholvrije drank op 9% en alcohol op 21%. Zet je alles onder één knop "Eten", dan is je btw-aangifte niet alleen fout — hij is elke dag fout in dezelfde richting.
Twaalf procentpunt mis op €750 aan dagelijkse alcoholomzet is €90 per dag. Reken op ruim €30.000 per jaar. Niemand merkt het, want er gaat niets stuk. De kassa werkt gewoon. De bonnen printen gewoon. Je komt erachter bij een controle, met rente erbovenop.
De andere richting is op een andere manier erger: btw innen die je nooit verschuldigd was en die alsnog aan de Belastingdienst afdragen. Dat is jouw marge, vrijwillig weggegeven.
De 31 btw-categorieën in de horeca, gegroepeerd en uitgelegd
De tarieven hieronder zijn de gebruikelijke vorm, geen belastingadvies — ze verschillen per land en soms per stad. Gebruik ze om te bepalen welke categorieën jij nodig hebt, en bevestig de echte cijfers daarna bij de Belastingdienst of je boekhouder.
Categorieën voor eten (7)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| Eten | Je verzamelbak voor bereide gerechten | Verlaagd tarief in het grootste deel van Europa; in Nederland 9% |
| Bakkerij | Brood, gebak, taart, croissants | Vaak verlaagd of nul — maar taart versus koekje is een beroemd gevecht |
| Zuivel | Melk, kaas, yoghurt, room die je zo verkoopt | Meestal het laagste tarief voor voedingsmiddelen |
| Vlees | Slagerij, rauw vlees, vleeswaren | Normaal tarief voor voedingsmiddelen; sommige landen zetten het apart |
| Verse groente en fruit | Onbewerkte groente en fruit | Vaak nultarief of superverlaagd |
| Kant-en-klaar | Maaltijdboxen, koelverse bakjes, grab-and-go | Zit tussen supermarkt en horeca in — de lastige |
| Ontbijt | Ontbijt bij een kamer, of een vast ontbijtmenu | Soms belast met de overnachting, soms als eten |
Die laatste verrast mensen. In verschillende landen wordt ontbijt dat bij de kamerprijs zit anders belast dan ontbijt dat je aan een passant verkoopt. In Nederland is dat sinds 1 januari 2026 heel concreet: de kamer zit op 21% en het ontbijt op 9%. Heb je kamers, splits het dan.
Bijzondere categorieën voor eten (3)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| Vis en schaaldieren | Vis, schelpdieren, oesters | Normaal het tarief voor voedingsmiddelen, maar vaak dagprijs — dus houd het zichtbaar |
| IJs | Bolletjes, gelato, ijsdesserts | In veel landen uitgesloten van het lage tarief en belast tegen het hoge |
| Zoetwaren | Snoep, chocola, chocoladekoekjes | Bijna altijd het hoge tarief, ook als alles eromheen dat niet is |
In Nederland zijn ijs en snoep gewoon voedingsmiddelen en dus 9%, dus deze twee zijn hier makkelijk. Werk je met een vestiging over de grens, dan is het een ander verhaal. In het Verenigd Koninkrijk gaan een koud broodje om mee te nemen en een reep chocola in hetzelfde zakje over dezelfde toonbank — met 0% en 20% erop. Eén knop voor allebei, en je zit bij elke bestelling fout.
Categorieën voor drinken (5)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| Frisdrank | Cola, limonade, blikjes, flesjes | In veel landen het hoge tarief; in Nederland 9% |
| Suikerhoudende dranken | Alles boven een suikergrens | Hoog tarief plus een aparte suikerheffing |
| Sap | Verse en verpakte sappen | Hoog in het ene land, verlaagd in het andere — echt inconsistent |
| Water in flessen | Plat en bruisend | Vaak verlaagd; sommige steden rekenen een bedrag per fles |
| Koffie en thee | Warme dranken, je hele koffiezaak | In veel Europese landen het hoge tarief, ook waar eten verlaagd is |
Suikerhoudende dranken verdienen een eigen categorie, geen voetnoot. Suikerheffingen draaien inmiddels in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Portugal, Polen, Spanje, Mexico en Zuid-Afrika. Nederland heeft zijn eigen variant: de verbruiksbelasting op alcoholvrije dranken, ongeveer €26 per hectoliter — zo'n 26 cent per liter. Die zit al in je inkoopprijs verwerkt. Het is een aparte heffing bovenop de gewone btw, meestal per liter, en de grenzen worden om de paar jaar aangescherpt. Verkoop je frisdrank in flesjes en heb je deze categorie niet, dan houd je een kostenpost niet bij die allang op je facturen staat.
Categorieën voor alcohol (4)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| Alcohol | De verzamelcategorie als je geen detail nodig hebt | Altijd het hoge tarief; krijgt nooit de korting voor eten |
| Bier | Tap, flesjes, blikjes | 21% btw plus accijns, berekend per liter alcohol |
| Wijn | Glas, fles, mousserend | 21% btw plus accijns, meestal in schijven op sterkte |
| Sterke drank | Shots, cocktails, likeuren | De zwaarste accijns van de drie |
En dan het stukje waar nieuwe ondernemers over struikelen: accijns is geen btw, en je rekent hem niet af aan je kassa. Je leverancier heeft hem al betaald en hij zit verwerkt in de prijs waarvoor jij inkoopt. Jij rekent daarna btw over een prijs waar de accijns al in zit.
Dat is waarom marges op alcohol zich raar gedragen, en waarom een accijnsverhoging weken eerder in je inkoopprijs zit dan je hem in je cijfers ziet. Splits je bier, wijn en sterke drank in aparte categorieën, dan zie je echt welke bewoog. Gooi je ze op één hoop onder "Alcohol", dan zie je niets.
Let in Nederland ook op de grens bij alcoholvrij: bier tot en met 0,5% alcohol valt onder 9%, daarboven onder 21%. Twee tapkranen naast elkaar, twee tarieven. Zet ze niet onder dezelfde knop.
Tabak (1)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| Tabak | Sigaretten, sigaren, shisha, vapes | Zware accijns, streng gereguleerd, vaak apart vergund |
Alleen relevant als je het verkoopt — shishalounges, hotelwinkels, sommige bars. Doe je dat, houd het dan in een eigen categorie, want de tabaksregels veranderen vaker dan wat dan ook op deze lijst en steeds meer landen zetten nu ook een aparte accijns op vapes.
Categorieën voor dienst en kanaal (5)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| In de zaak eten | Alles wat bij jou wordt opgegeten | Horecadienst — het hogere tarief, in bijna elk stelsel |
| Afhalen | Eten dat over de toonbank gaat | Vaak lager, soms nul voor koude producten |
| Bezorgen | Je eigen bezorging, plus de bezorgkosten | Volgt normaal het tarief van het eten dat erin zit |
| Catering | Evenementen op locatie, bemande partijen | Het volle horecatarief als je serveert en afruimt |
| Servicekosten | Een verplicht percentage bovenop de rekening | Neemt hetzelfde tarief als de maaltijd — anders dan een echte fooi |
Dit is de groep die de meeste verwarring geeft, dus laten we precies zijn. In de zaak eten, afhalen en bezorgen komen voor als btw-categorie én als besteltype, en ze doen verschillend werk.
Als besteltype beschrijft "afhalen" hoe het eten je zaak verlaat. Als btw-categorie beschrijft het een product dat altijd afhaal is — een verpakt broodje in de koeling, een zak koffiebonen, een fles huissaus.
Voor al het andere wil je geen aparte categorie voor afhalen. Je wilt hetzelfde product met het label Eten, plus een regel die zegt: "reken dit tarief in de zaak en dat tarief bij afhalen". Dat heet scoping op afhandeling, en het is hoe dezelfde lasagne je twee verschillende bedragen aan belasting kan kosten zonder dat een medewerker iets hoeft te kiezen. We schreven al uitgebreid op waarom hetzelfde gerecht een ander btw-tarief kan hebben bij afhalen en bezorgen — het is de meest misbegrepen regel in de horecabelasting.
Servicekosten zijn dit jaar de post om goed te doen. Verplichte servicekosten horen bij de prijs van de maaltijd en nemen het tarief van die maaltijd over. Een echt vrijwillige fooi is meestal helemaal niet belast. In Nederland moet elke verplichte toeslag vooraf duidelijk zijn en apart op de bon staan; in verschillende Amerikaanse staten schrijft de wet inmiddels zelfs voor hoe hij op de kaart vermeld moet worden. Altijd een eigen categorie.
Categorieën voor logies en locatie (6)
| Btw-categorie | Wat erin hoort | Gebruikelijke behandeling |
|---|---|---|
| Logies | Kamers, overnachtingen, suites | Vaak verlaagd — maar in Nederland sinds 1 januari 2026 21% |
| Toerisme | Toeristenbelasting, dagtoeristenheffing | Een aparte heffing, vaak per persoon per nacht |
| Vermaak | Live muziek, kaartverkoop, entree | Verlaagd in het ene land, hoog in het andere |
| Kansspelen | Automaten, weddenschapzuilen | Vaak vrijgesteld van btw, maar wel kansspelbelasting |
| Luxeartikelen | Cadeauwinkel, merchandise, retail | Hoog tarief, soms met een extra luxeheffing |
| Geneesmiddelen | Basisgeneesmiddelen, supplementen op locatie | Meestal nul of superverlaagd |
Ben je een restaurant zonder kamers, dan kun je het grootste deel van deze groep overslaan. Draai je een hotel, een strandtent of een zaal met een winkeltje, dan niet — en toerisme is degene die bijt. Toeristenbelasting is in heel Europa hard gestegen. Amsterdam zit met 12,5% bovenaan, Barcelona en Parijs blijven verhogen, en Venetië rekent nu ook dagtoeristen op drukke dagen. Het wordt per gast geïnd, niet als percentage van een rekening — precies waarom je er een btw-categorie met een vast bedrag voor nodig hebt in plaats van een percentage.
Dat zijn ze alle 31. Eten, alcohol, afhalen, en de 28 andere die veel vaker blijken uit te maken dan ondernemers verwachten.
De 5 soorten tarieven (en de ene die niemand snapt)
Een categorie zegt wat iets is. Een soort tarief zegt hoe het belast wordt. Er zijn er vijf, en ze zijn niet uitwisselbaar.
- Algemeen tarief — de standaard. In Nederland 21%. Alcohol, non-food, de meeste diensten.
- Verlaagd tarief — het tarief voor eten en horeca. In Nederland 9%.
- Superverlaagd tarief — een heel laag tarief dat een paar landen gebruiken voor basisproducten als brood en melk. Nederland heeft dit niet.
- Nultarief — je rekent 0%, en je mag de btw op je kosten wel terugvragen.
- Vrijgesteld — geen btw erop, en je mag de btw op de bijbehorende kosten níet terugvragen.
Punt vier tegenover punt vijf is het verschil dat echt geld kost.
Nultarief is een belaste prestatie die toevallig tegen niets belast wordt. Een koud afhaalbroodje in het Verenigd Koninkrijk heeft nultarief, dus je vraagt daar nog steeds de btw terug op het brood, de verpakking en de koeling die het koud hield.
Vrijgesteld staat buiten het systeem. Geen btw eruit, en geen btw terug op de kosten die het opleverden. Inkomsten uit kansspelautomaten zijn het bekendste voorbeeld in de horeca.
En er zit een tweede val in het nultarief: omzet tegen 0% telt gewoon mee voor je omzetgrenzen. Denk aan de kleineondernemersregeling met haar grens van €20.000 per jaar. Een broodjeszaak die alleen maar 0%-producten verkoopt, kan alsnog verplicht zijn zich aan te melden, en genoeg ondernemers komen daar te laat achter.
Percentages tegenover vaste bedragen
De meeste belastingen zijn een percentage van de prijs. Sommige niet, en een systeem dat alleen percentages kent, gaat daar stilletjes op stuk.
Vast bedrag per stuk — een vast bedrag voor elk verkocht artikel. Een suikerheffing per liter. Statiegeld op een fles: in Nederland €0,15 op een klein flesje en €0,25 op een grote. Een toeslag op een wegwerpbeker, die inmiddels in steeds meer landen wettelijk verplicht is.
Vast bedrag per regel — een vast bedrag, één keer per bestelregel, ongeacht het aantal. Sommige verpakkings- en milieuheffingen werken zo.
Vast bedrag per persoon per nacht — de vorm van toeristenbelasting in veel steden.
Praktisch voorbeeld: twee gasten, drie nachten, plus vier flesjes fris. De toeristenbelasting is een vast bedrag maal zes gastnachten. De verbruiksbelasting is een vast bedrag maal vier flesjes. De kamer en de fris zijn percentages. Vier berekeningen, één rekening. Kan jouw systeem alleen vermenigvuldigen met een percentage, dan zit er om elf uur 's avonds iemand in een spreadsheet — en die iemand maakt fouten.
Stapelen: als belasting op belasting komt
Soms komen er twee heffingen op één regel, en dan is de volgorde belangrijk.
Een cola in een stad met een frisdrankheffing: eerst de heffing, daarna btw over de prijs inclusief die heffing. Een hotelkamer met toeristenbelasting: vaak juist andersom, met de toeristenbelasting buiten de btw-grondslag. Draai je de volgorde om, dan zit elke geraakte regel er een paar cent naast — onzichtbaar per bon, en heel zichtbaar per kwartaal.
Elk systeem dat het waard is om te gebruiken, laat je de rekenvolgorde instellen zodat heffingen in de juiste volgorde stapelen. Kan die van jou dat niet, dan is dat een echte beperking, geen detail.
Hoeveel btw-categorieën heb je echt nodig?
Geen 31. Hier is de eerlijke korte lijst per type zaak.
Koffiezaak of bakkerij — 5 categorieën Koffie en thee · Bakkerij · Zoetwaren · Frisdrank · Water in flessen
Ook als alles bij jou op 9% zit, wil je die vijf uit elkaar houden. Zodra je één fles wijn of één T-shirt met je logo verkoopt, heb je 21% in huis — en dan wil je zien waar hij vandaan komt.
Restaurant met bediening — 8 categorieën Eten · Vis en schaaldieren · Frisdrank · Koffie en thee · Bier · Wijn · Sterke drank · Servicekosten
Splits de alcohol. Je bent er dankbaar voor de eerste keer dat de accijns verandert en je wilt weten welke categorie bewoog.
Restaurant met afhalen en bezorgen — 9 categorieën De acht hierboven, plus een categorie Afhalen voor echt verpakte winkelproducten. Al het andere hoort scoping op afhandeling te gebruiken, geen aparte categorie.
Hotel of zaal — 12 categorieën Daar komen Logies, Toerisme, Vermaak en Ontbijt bovenop.
Begin met de korte lijst voor jouw type. Voeg pas een categorie toe als een echt product nergens in past. Eenendertig lege categorieën zijn erger dan acht die goed gebruikt worden — personeel kiest de verkeerde uit een lange lijst, en een verkeerde categorie is lastiger te zien dan een ontbrekende.
Zo stel je ze in: een klus van één middag
- Exporteer je productlijst. Elk artikel, elke optie, elke variant.
- Sorteer eerst op papier in categorieën. Doe het in een spreadsheet, weg van de kassa, waar een fout niets kost.
- Bevestig het tarief per categorie bij je boekhouder. Eén gesprek, alle categorieën in één keer. Dit is de stap die mensen overslaan.
- Zet een standaardcategorie per vestiging zodat alles zonder label ergens logisch landt in plaats van ergens willekeurig.
- Geef je opties een eigen label. Deze vergeet iedereen. Een extra shot espresso, een portie friet erbij, een scheut rum in de koffie — een optie kan in een andere categorie zitten dan het product waar hij aan hangt. Rum in koffie is alcohol, wat het hoofdgerecht ook zegt.
- Kies per categorie inclusief of exclusief btw, en controleer daarna of het klopt. In bijna de hele wereld moeten consumentenprijzen inclusief belasting zijn — hier lees je hoe je die keuze goed maakt.
- Scope op afhandeling waar het tarief per kanaal verschilt. Zelfde product, ander tarief, geen keuze voor je personeel.
- Sla een testbestelling aan met zes gemengde artikelen — warm eten, koud eten, een biertje, een flesje fris, een optie en servicekosten — en loop de btw-uitsplitsing regel voor regel na.
- Zet januari en juli in je agenda. Dat zijn de maanden waarin tarieven bewegen.
Welk systeem je ook gebruikt, de eisen zijn hetzelfde: categorieën per product én per optie, percentages en vaste bedragen, scoping op afhandeling, een rekenvolgorde en een standaard per vestiging. Tabres levert alle 31 categorieën met namen per taal, zodat op een bon in elke taal het juiste woord staat — en net als al het andere erin kost dat niets. Genoeg kassa's doen dit netjes. Controleer alleen even of die van jou erbij hoort voordat je het aanneemt.
Vijf fouten die bij elke controle bovenkomen
- Eén categorie "Eten" voor alles. Het goedkoopst om te bouwen, het duurst om terug te draaien.
- Opties die de categorie van het hoofdproduct overnemen. Een shot whisky in koffie is geen koffie.
- Afhalen gebouwd als categorie in plaats van als kanaalregel. Je eindigt met dubbele producten, en die dubbelen lopen binnen een maand uit elkaar.
- Servicekosten met het label eten. Ze nemen meestal het tarief van de maaltijd over, maar ze moeten herkenbaar op de bon staan — en steeds vaker verplicht die wet dat.
- Een bon met één totaalbedrag aan belasting. Je boekhouder heeft een uitsplitsing per tarief nodig, en een controleur vraagt erom. Dit is een van de dingen die een echte bon onderscheiden van een rekening, en dat verschil telt zwaarder dan de meeste ondernemers denken.
Voor lezers in de VS: zelfde idee, andere woorden
De VS kent geen btw, maar je kassa heeft daar net zo goed belastingcategorieën nodig — ze heten daar vaak tax categories of taxability codes, en de logica is bijna identiek.
De meeste staten belasten "prepared food" en laten boodschappen ongemoeid. Alcohol heeft vaak een eigen tarief of een aparte liquor-by-the-drink tax; Tennessee zit daar op 15%. Verschillende steden zetten er nog een heffing op frisdrank of water in flessen bovenop. Chicago doet alle drie tegelijk, en dat is deels waarom een restaurantmaaltijd daar rond de 11,75% kan dragen terwijl het algemene tarief er veel lager uitziet.
Dezelfde discipline geldt dus: aparte categorieën voor bereid eten, alcohol, frisdrank en verpakte producten, met het tarief ingesteld per locatie. Werk je in meerdere staten, dan moet dat per vestiging kunnen, want twee restaurants op zestig kilometer van elkaar kunnen in een ander belastinggebied liggen.
Tarieven en definities worden daar door de staat en de stad bepaald, niet landelijk. Kijk bij het state department of revenue voordat je één cijfer invult.
Veelgestelde vragen
Wat is een btw-categorie in een horecakassa? Een btw-categorie is een label dat je aan een product hangt zodat het systeem weet welke belastingregel erbij hoort. Je stelt tarieven in op de categorie, niet op elk product, dus één wijziging werkt meteen door in elk artikel in die groep.
Hoeveel btw-categorieën heeft een horecazaak nodig? De meeste hebben er 8 tot 12 nodig. Een koffiezaak redt het met 5. Een hotel met kamers, een bar en een winkeltje heeft er meestal 12 of meer. Voeg pas een categorie toe als een echt product nergens in past.
In welke btw-categorie hoort alcohol? In een eigen categorie — en het liefst opgesplitst in bier, wijn en sterke drank. Alcohol komt nooit in aanmerking voor het lage tarief voor eten, en er zit accijns verwerkt in je inkoopprijs. Door te splitsen zie je welke categorie een accijnswijziging echt raakte.
Is afhalen een btw-categorie of een besteltype? Allebei, en ze doen verschillend werk. Gebruik het besteltype voor eten dat zowel in de zaak als mee naar buiten kan, met een regel die het tarief per kanaal aanpast. Gebruik een categorie Afhalen alleen voor producten die altijd verpakte winkelproducten zijn.
Wat is het verschil tussen nultarief en vrijgesteld? Nultarief betekent dat je 0% rekent en de btw op je kosten nog steeds mag terugvragen. Vrijgesteld betekent dat je niets rekent en niets kunt terugvragen. Omzet tegen 0% telt ook mee voor je omzetgrenzen; vrijgestelde omzet meestal niet.
Hebben opties een eigen btw-categorie nodig? Ja. Een optie kan in een andere categorie zitten dan het product waar hij aan hangt — een scheut rum in de koffie is alcohol. Kan jouw systeem opties geen eigen label geven, dan wordt elk aangepast drankje verkeerd belast.
In welke btw-categorie horen servicekosten? In een eigen categorie. Verplichte servicekosten nemen normaal het tarief van de maaltijd over, maar ze moeten herkenbaar zijn op de rekening en op de bon, en ze moeten vooraf duidelijk zijn voor je gast.
Wordt fooi belast? Een echt vrijwillige fooi valt normaal buiten de btw. Verplichte servicekosten horen bij de prijs en worden belast als de maaltijd. Het woord "vrijwillig" doet daar al het werk.
Hebben suikerhoudende dranken een aparte categorie nodig, los van frisdrank? Draait er in jouw land of stad een suikerheffing, dan ja. In Nederland betaal je verbruiksbelasting op alcoholvrije dranken, een vast bedrag per liter in plaats van een percentage, en zulke grenzen worden om de paar jaar aangescherpt.
Wat gebeurt er als een product in de verkeerde btw-categorie zit? Je int te veel belasting en verliest marge, of je int te weinig en betaalt het verschil later alsnog, meestal met rente. Er gaat zichtbaar niets stuk, en juist daarom loopt het maanden door voordat iemand het merkt.
Kan één product twee heffingen dragen? Ja. Een flesje fris kan verbruiksbelasting én btw dragen. Een hotelkamer kan btw én toeristenbelasting dragen. Wat telt is de volgorde waarin ze worden toegepast, want de ene wordt soms wel en soms niet over de andere berekend.
Btw-categorieën zijn saai tot precies het moment waarop ze duur worden. En de oplossing is echt één middag werk: exporteer de kaart, sorteer hem in acht of tien bakjes, bevestig de tarieven bij je boekhouder, en laat het systeem de rest voor altijd doen.
Splits de alcohol, ook als je klein bent. Geef je opties een eigen label. Maak van servicekosten een eigen categorie. Gebruik kanaalregels in plaats van dubbele producten. Die vier stappen dekken verreweg het grootste deel van wat er echt misgaat.
Zet daarna een herinnering in je agenda voor januari. Nederland, Duitsland en Ierland hebben in de afgelopen acht maanden allemaal iets aan de horecabelasting veranderd, en die van jou verandert ook nog wel — de enige vraag is of je het van je boekhouder hoort of van een controleur.
Tarieven, grensbedragen en indelingen veranderen vaak en verschillen per land, staat en stad. Zie alles hierboven als een kaart van de categorieën, niet als een juridisch antwoord, en bevestig je eigen tarieven bij de Belastingdienst of bij een boekhouder die met horecazaken werkt.
