Salon, Gel-Al ve Paket Servis: Restoran Sipariş Kanalları Nasıl Kurulur (2026)

Tabres Team
sipariş kanallarısalon gel-al paket servisrestoran online siparişgel-al mı paket servis migel-al siparişlerirestoran kanal dağılımısipariş türleri

Çoğu restoran sipariş kanallarını iki düğmeyle açıyor: gel-al açık, paket servis açık. Salon menüsünü ikisine de kopyalıyor ve buna strateji diyor. Sonra cuma akşamı 19:00 geliyor ve mutfak tek hatla üç ayrı salona yemek yapıyor.

Kısa cevap: salon, gel-al ve paket servis aynı siparişin üç versiyonu değil. Maliyeti, misafiri ve tökezlediği yer farklı üç ayrı ürün. Her birini tek tek kurun: kendi saatleri, kendi menüsü, kendi fiyatları, kendi verdiğiniz hazırlık süresi ve mutfağa aynı anda kaç sipariş gönderebileceğinin kendi sınırı. Gel-al genelde en kârlı kanalınızdır ve kimsenin dokunmadığı kanaldır. Paket servis en pahalısıdır ve en sıkı kuralları ister. Salon ise binanın parasını hâlâ o ödüyor, çünkü ikinci içeceği satan tek kanal o.

Yazının geri kalanı kurulumun kendisi — kanal kanal, neyi değiştireceğiniz, neye dokunmayacağınız ve her kanalda tek bir siparişin geride gerçekte ne bıraktığı.

Sipariş kanalı aslında nedir

Bir sipariş kanalı, yemeğin binanızdan nasıl çıktığıdır. Hepsi bu. Geri kalan her şey bu tek gerçeğin peşinden geliyor.

Çoğu sistem dört tane sunar:

  • Salon — misafir oturur, ekip servis eder, tabak geri gelir.
  • Gel-al (paket alma) — misafir önceden sipariş verir, gelip alır, kendi taşır.
  • Paket servis (kurye teslimatı) — birisi götürür ve yemek pastan çıktıktan sonra da saat işlemeye devam eder.
  • Self servis — misafir kendi telefonundan sipariş verir, genelde masadaki QR koddan. Bu da salondur, ama siparişi garson almaz.

Dördüncüsü kafa karıştırıyor, o yüzden çizgiyi çekelim: self servis, siparişi alma biçimidir. Salon, gel-al ve paket servis ise siparişi bitirme biçimidir. Misafir QR kodu okutup "tezgâhtan alacağım" diyebilir — bu, self servisten gelen bir gel-al siparişidir ve mutfağınızın iki yarıyı da bilmesi gerekir.

Üç kanal, üç ayrı iş

Aynı mutfak, aynı tarifler, bambaşka bir ekonomi. 400 ₺'lik tek bir sepetin geride gerçekte ne bıraktığına bakın.

Kanal Misafir öder Yemek + kanal maliyeti Cebinizde kalan Masa işgal eder mi?
Salon 400 ₺ 120 ₺ yemek + 52,50 ₺ servis ve bulaşık 227,50 ₺ Evet, ~75 dk
Gel-al 400 ₺ 120 ₺ yemek + 22,50 ₺ ambalaj ve tezgâh zamanı 257,50 ₺ Hayır
Paket servis, kendi kuryeniz 459,90 ₺ 120 ₺ yemek + teslimat başına 126 ₺ 213,90 ₺ Hayır
Paket servis, uygulama, zamsız 400 ₺ 120 ₺ yemek + 24 ₺ ambalaj + 100 ₺ komisyon 156,00 ₺ Hayır
Paket servis, uygulama, %25 zamlı 500 ₺ 120 ₺ yemek + 24 ₺ ambalaj + 125 ₺ komisyon 231,00 ₺ Hayır

Varsayımlar: %30 gıda maliyeti, kendi kanalınızda 59,90 ₺ teslimat ücreti, teslimat başına her şey dahil yaklaşık 126 ₺ maliyet ve %25 uygulama komisyonu. Sizin rakamlarınız farklı çıkacak. Yine de hesaplayın.

İkinci satıra bakın. Gel-al, 400 ₺'lik bir siparişten salondan daha fazlasını bırakıyor ve bir buçuk saate yakın süre bir masayı tutmuyor. Gel-al'ın bütün savunması tek satırda bu.

Şimdi dürüst karşı argüman, çünkü o tablo bir şeyi gizliyor. Salon adisyonlarında içecek var. 250 ₺'lik bir bira size yaklaşık 50 ₺'ye mal oluyor. İkinci bir tur, bir tatlı, bir kahve — bunlar %80 marjlı kalemler ve bir gel-al poşetinde neredeyse hiç bulunmuyor. Yani salon sepetin büyüklüğünde kazanıyor, gel-al ise servis maliyetinde.

İkisine de ihtiyacınız var. Sadece ikisini tek şey gibi görmeyi bırakmanız gerekiyor.

Kimsenin dokunmadığı kanal: gel-al

Herkes teslimat uygulamalarını tartışıyor. Bu sırada gel-al köşede sessizce herkesten iyi iş çıkarıyor ve çoğu mutfak onun ayarlarına ömründe bir kez bile bakmadı.

Bir gel-al siparişinin gerçekte ne olduğunu düşünün. Kurye yok. Komisyon yok. Çevrilmeyen masa yok. Tek bir sandalyeye sekiz kez giden garson yok. Son kilometreyi misafir sizin için bedava yapıyor — üstelik kapınıza kadar geliyor, mekânın kokusunu alıyor, günün menüsünü görüyor.

Buna rağmen çoğu restoranda gel-al şöyle kurulmuş: salonla aynı menü, aynı fiyatlar, her şey için "yaklaşık 20 dakika" ve barın ucuna bırakılmış, üstüne bir isim karalanmış bir poşet.

Bir öğleden sonrada biten beş düzeltme:

  1. Sipariş başına gerçek bir hazır olma saati verin, sabit tek bir rakam değil. İki hamburger 12 dakikadır. Cuma akşamı 20:00'de iki hamburger 25 dakikadır. Az söylemek yemeği hızlandırmıyor — sadece kapınıza sinirli bir misafir dikiyor.
  2. Gel-al'a isim ve numara verin. Salon adisyonları masayla çağrılır. Gel-al fişlerinde misafirin adı ve bir sipariş numarası olmalı, iri puntoyla basılmış. "47 numara, Merve", "mavi montlu uzun boylu bey"i her zaman yener.
  3. Gerçek bir teslim noktası kurun. Bir raf, etiketli bir poşet, servis istasyonu olmayan bir yer. Siparişini almaya gelen misafir oturan misafirin önünü kesiyorsa, kârı şikâyete çevirmişsiniz demektir.
  4. Pasta değil, paketleme istasyonunda paketleyin. Tabaklar çıkarken poşet doldurmak, patatesin başkasının salon siparişine, sosun ise hiçbir yere gitmesinin yoludur.
  5. Poşeti geri okuyun. On saniye. Her ürün, fişe bakarak, sesli. Eksik ürün, bir gel-al misafirinin bir daha gelmemesinin bir numaralı sebebi ve önlemesi bedava.

Gel-al aynı zamanda, daha kurye tutmadan ya da bir uygulamayla anlaşmadan önce dışarı çıkan menünüzü test edeceğiniz en güvenli yer. Bir yemek on dakikalık araba yolculuğunu kaldıramıyorsa, kuryeyi ve kırmızı ışığı hiç kaldıramaz.

Salonu, diğer kanallar bozmayacak şekilde kurmak

Salon genelde zaten çalışıyor, o yüzden burası "kurmak"tan çok "yük binmeden önce sıkılaştırmak".

  • Her masanın bir kimliği olmalı. Numara, kişi sayısı, bölüm. Bir masanın adı yoksa siparişi ona bağlayamazsınız ve sonradan açtığınız her özellik bu karmaşayı devralır.
  • Tek bir ortak kod değil, her masaya kendi QR kodunu verin. Ortak kod, masa numarasını siparişten siler ve birinin onu elle geri koyması gerekir — genelde elinde sıcak tabakla. Nedenini masaya özel QR kodlar yazısında anlattık.
  • "Siparişe ekle"yi açın. Açık masa siparişine kahve ekleyebilen misafir kahve ekler. Birini durdurup el sallaması gereken misafir genelde eklemez.
  • Masa durumlarının ne anlama geldiğine karar verin ve bütün vardiya aynı kelimeleri kullanın. Dolu, hesap istendi, temizlenecek — ekibin yarısı ekranı, yarısı bağırmayı kullanıyorsa ekran kurgudur.
  • Paket servisi açmadan önce masa çevirme sürenize bakın. Salon yoğun saatte zaten yavaş çalışıyorsa, ikinci bir kanal sorunu ortaya çıkarmaz. Katlar.

Self servis sipariş bunların hepsinin üstüne oturuyor. Ekleyeceğiniz en ucuz kapasite — yazma işini misafir yapıyor — ama sadece altındaki masa kimliği temizse.

Paket servisi, mutfağı yemeyecek şekilde kurmak

Paket servis en çok ayarı olan kanal ve yanlış bir ayarın her gece gerçek para götürdüğü kanal.

Sırasıyla dört karar:

  1. Kendi kanalınız mı, uygulama mı — yoksa ikisi de. Uygulamalar erişim getirir ve bunun %15 ila %30'unu alır. Kendi kanalınız kart komisyonu dışında her şeyi size bırakır, ama kimseyi getirmez. Çoğu bağımsız işletme ikisini bilerek birlikte yürütüyor: keşif için uygulamalar, düzenli müşteri için kendi kanalı. Karar aşamasındaysanız paket servisin gerçek matematiğini rakam rakam açtık, bir de uygulamalar olmadan kendi teslimatınızı kurmanın adım adım rehberi var.
  2. Ücret, minimum sipariş ve bölgeler. Teslimatın para kazanıp kazanmadığına bu üç rakam karar veriyor ve neredeyse kimse hesaplamıyor. Tamamı teslimat ücreti, minimum sipariş ve bölge nasıl belirlenir yazısında. Kısası: teslimat başına maliyetinizin %40 ila %60'ını karşılayın, minimumu formülle koyun ve bölgeleri sürüş süresiyle çizin — haritaya daire çizerek asla.
  3. Kendi saatleri. Paket servis, salonun açılış saatlerini kopyalamamalı. Salonunuzun istemediği ölü saatleri o doldurmalı ve hattınızın gerçekten iki salona birden yemek yapamadığı 90 dakikada geri çekilmeli. Bu başlı başına bir tartışma: paket servis saatleri neden salon saatleriyle aynı olmamalı.
  4. Son sipariş saati. Mutfak kapanmadan 30-45 dakika önce. Olmazsa biri kapanışa dört dakika kala koca bir tepsi kaburga söylüyor ve ekibiniz bir saat geç çıkıyor.

Küçük duran ama küçük olmayan bir şey daha: teslimat fişinde adres, telefon ve kurye notu kuryenin nüshasında olmalı — mutfağın nüshasında hiçbiri olmamalı. Mutfağın yemeğe ve alerjene ihtiyacı var. Bütün salonun görebildiği bir ekranda misafirin adresine ihtiyacı yok.

Kanala göre mutlaka farklı olması gereken beş ayar

Bunu okuduktan sonra başka hiçbir şeyi değiştirmeyecekseniz bu beşini değiştirin. Bunları kanaldan kanala kopyalamak, sektörde en sık yapılan kurulum hatası.

1. Saatler

Salon, gel-al tezgâhı ve teslimat bölgesi aynı saati paylaşmıyor. Haftanın her günü için ayrı ayarlayın, bütün hafta için tek seferde değil. Pazar teslimatı ile salı teslimatı ayrı işler.

2. Menü

Her yemek her kanalda var olmak zorunda değil. Yolculuk testi tam da burada devreye giriyor — bir sonraki bölümde. Testi geçemeyen her şey salon yemeği olarak kalır ve bunda bir sorun yok. Kısa bir teslimat menüsü daha hızlıdır, yolu daha iyi kaldırır ve daha az iade getirir.

Stok durumunu da ayrı tutun. Teslimatta levrek bitmiş olabilirken salonda satmaya devam edebilirsiniz, çünkü salon onu 90 saniyede yiyor.

3. Fiyatlar

  • Salon: temeliniz.
  • Gel-al: aynı fiyat. Size en az maliyeti olan kanalı cezalandırmayın.
  • Kendi teslimatınız: %10 ila %15 zam normaldir ve misafirler kabul eder. Teslimat ücretini de üstüne, açıkça, menü sayfasında gösterin — son ödeme ekranında değil.
  • Uygulamalar: %20 ila %30 zam yapın, yoksa komisyon doğrudan marjınızdan çıkar. Yalnız bazı uygulama sözleşmelerinde fiyat eşitliğine dair maddeler var, kendi sözleşmenizi okuyun.

Teslimatın bütün maliyetini menü fiyatlarının içine gömmeyin. Misafirler iki menünüzü karşılaştırıyor ve bunu fark ediyorlar.

4. Verdiğiniz hazırlık süresi

Her şey için tek bir "20 dakika", gece boyunca bozduğunuz bir sözdür. Hazırlık süresi mutfağın gerçek yüküyle birlikte hareket etmeli. Boğulduğunuzda teslimatı kapatmak yerine 40 dakika deyin — 40 denip 35'te alan misafir memnun olur. 20 denip 40 bekleyen misafir yorum yazar.

5. Kapasite sınırı

Bu, neredeyse hiç kimsenin kullanmadığı ayar ve servisi kurtaran ayar. Mutfağınızın 15 dakikalık bir pencerede kanal başına alabileceği en fazla sipariş sayısına karar verin — diyelim altı salon adisyonu, dört gel-al, üç teslimat. Ötesinde kanal ya daha uzun bir süre vermeye geçer ya da on dakika duraklar. Çökmeyin, kısın.

Yolculuk testi: kutulayın, on iki dakika bekleyin, yiyin

Bu yıl vereceğiniz en ucuz menü kararı burada.

Bir yemek alın. Tam göndereceğiniz gibi kutulayın. 12 dakikaya zamanlayıcı kurun — gerçekçi bir gel-al yolu artı bir asansör. Sonra oturun ve yiyin, soğumuş kahvesiyle birlikte.

O kutudakine para vermezdiniz diyorsanız, o yemeğin dışarı çıkan menünüzde yeri yok.

Sık düşenler:

  • Kızartılıp üstüne sos dökülen her şey — panelenmiş yüzey dört dakikada macuna dönüyor
  • Havalandırma deliği olmayan kapalı poşetteki patates
  • Poşe yumurta, sufle, saniyesine göre zamanlanmış her şey
  • Sosu mutfakta karıştırılmış salatalar
  • Soğuyunca tek parça levhaya dönüşen eritme peynirli yemekler
  • Dondurma — poşet sorununu çözdüyseniz başka, ama çözmediniz

Sık kazananlar: güveçler, yahniler, körili yemekler, fırın etleri, tahıllı kâseler, havalandırma delikli pizza, zaten 60°C'de iyi olan her şey ve sosu kendi kabında giden her şey.

İki düzeltme çoğu sorunu çözüyor: ıslağı kurudan ayırın ve sıcağı havalandırın. Sos ayrı kapta, patates kendi delikli kabında, kapakta bir delik. Kuruşlarla oluyor ve iade kurtarıyor — ki bu önemli, çünkü teslimattaki bir iade size yemeği, kuryeyi ve misafiri aynı anda kaybettiriyor. Çok görüyorsanız, eksik ürün iadelerinin kendi el kitabı var.

Tek mutfak, dört çıkış: sıralama sorunu

Her kanal aynı yerde buluşuyor — pastada. İyi kurulumların dağıldığı yer orası.

Fişte yemeğin nasıl çıkacağı yazmalı. Küçük puntoyla değil. İri, en üstte, bir aşçının tek bakışta göreceği şekilde: salon, gel-al, teslimat, self servis. Çünkü aynı üç yemek o kelimeye göre üç ayrı şekilde hazırlanıyor ve teslimat hamburgerini sıcak tabağa koyan aşçı altı dakikayı çöpe attı.

Sonra hatta tek bir öncelik kuralı verin ve ona sadık kalın. Çoğu mutfak şunun bir versiyonunda karar kılıyor:

  1. Servisi başlamış salon masaları — kimse kendi masasında tek başına yemek yemesin
  2. Teslimat, çünkü kurye orada dikiliyor ve saat aleyhinize çalışıyor
  3. Gel-al, çünkü misafir yolda ve birkaç dakikalık payı var
  4. Yeni salon adisyonları

Bu sıraya itiraz edin, sorun değil. Yeter ki bir sıranız olsun ve yazılı olsun, yoksa her fiş bir pazarlığa dönüşüyor.

Kanala göre değil, istasyona göre yönlendirin. Izgara ürünü poşete de gitse tabağa da gitse ızgaraya gider — tek harita, bütün kanallar, bir kez kurulur. Sonda değişen şey pişirme değil, tabak ve paket.

Bir de gün toplamı kullanın. Mutfağın açık bütün fişlerde 14 porsiyon patates borcu olduğunu görebiliyorsanız, biri üçer üçer damlatmak yerine 14'ünü birden atar. Çok kanallı mutfaklar yoğun saati burada kazanıyor ya da kaybediyor.

Vergi: restoranların başını yakan sıkıcı kısım

Aynı sandviç, hangi kanaldan çıktığına göre farklı bir vergi oranı taşıyabilir. Bu bir uç örnek değil — Avrupa'nın çoğunda normal durum bu. Türkiye'de değil, ve bunu bilmek para kazandırıyor.

  • Türkiye'de: yeme-içme hizmeti veren bir işletmede salon da, gel-al da, telefonla alınan sipariş de, kuryeyle giden de aynı orandan, %10'dan vergileniyor. Sıcak-soğuk testi yok, salon-paket ayrımı yok. Ayırmanız gereken şey kanal değil; alkol (%20) ve mekânınızın ruhsat türü. Tamamını restoran ve lokanta KDV oranları yazısında açtık.
  • Avrupa'nın çoğunda ve İngiltere'de: salon bir hizmet sayılıp standart orandan vergilenirken soğuk gel-al yemeği çoğu zaman indirimli ya da sıfır oranlı, sıcak gel-al ise ikisinin arasında bir yerde duruyor. Yurt dışı kaynaklı bir rehberi olduğu gibi Türkiye'deki menünüze uygularsanız, yanlış ülkenin kuralına göre fiyat vermiş olursunuz.

Kurulum açısından asıl nokta şu: sisteminiz bir vergi kuralını tek bir kanala uygulayabilmeli. Türkiye'de bugün kanal başına farklı oran gerekmiyor olabilir, ama alkol, mekânınızda sattığınız ambalajlı ürünler ve platform komisyon faturaları farklı oranlardan gidiyor. Kanalları ve ürün gruplarını ayrı ayrı etiketleyemiyorsanız çeyrek sonunda bunu mali müşaviriniz elle ayıklıyor — ve bu, sisteminizi düzeltmekten pahalıya geliyor.

Üçü de çalışırken neyi ölçmeli

Üç kanal tek mutfağı paylaşırken toplam ciro size neredeyse hiçbir şey anlatmıyor. Beş rakam anlatıyor.

Ne takip edilir Neden önemli Ne sıklıkla
Kanal dağılımı — kanal başına satış yüzdesi İşin sandığınız yerde değil, gerçekte nerede olduğunu söyler Haftalık
Sipariş başına katkı, kanal bazında Tek adil karşılaştırma. Ciro yalan söyler, katkı söylemez Aylık
Ortalama adisyon, kanal bazında En yükseği teslimat olmalı. Değilse minimum siparişiniz düşük Haftalık
İade ve yeniden yapım oranı, kanal bazında Teslimatta %3'ü aşıyorsa ambalaj ya da yolculuk testi sorunu var Haftalık
Hazırlık süresi, kanal bazında Yoğun gecelerde gel-al süreleri tırmanıyorsa sınırınız yüksek Haftalık

Salonu olan bağımsız bir işletme için kaba bir başlangıç ölçütü: kabaca %55 ila %70 salon, %15 ila %25 gel-al, %10 ila %20 teslimat. Çok farklı dağılımlar yanlış değil — iş merkezindeki bir öğle mekânı %70 gel-al olabilir — ama açıklayamadığınız bir dağılım genelde bir kanalın mutfağı sessizce yönettiği anlamına geliyor.

Rakamların kendisiyle ilgili bir uyarı. Kanalları ciroyla değil, katkıyla karşılaştırın. Teslimat neredeyse her zaman en hızlı büyüyen kanalınız gibi görünür, çünkü büyük sepetler ve ücretler üst satırı şişirir. Teslimat maliyeti ya da komisyon düşüldükten sonra kalana bakın, sıralama çoğu zaman tersine döner. Hareketini izlemeniz gereken rakam, kanal bazında ortalama adisyonunuz.

Mantıklı bir açılış sırası

Üç kanalı bir ayda açmayın. Bunun yerine şöyle yapın:

1-2. hafta — salonu düzeltin. Masa planı, masaya özel QR kodlar, temiz masa durumları, dürüst çevirme süreleri. Hiçbir şey eklemeyin.

3-4. hafta — gel-al'ı ekleyin. En ucuz, en güvenli, en kârlı. Yolculuk testini yapın, teslim noktasını kurun, gerçek süreler verin. Riski düşükken paketlemeyi öğrenin.

5-8. hafta — teslimatı küçük başlatın. Tek bir dar bölge. Önce kendi kanalınız, uygulamalar değil — misafirini hiç görmediğiniz 200 uygulama siparişindense doğrudan gelen 20 siparişten daha çok şey öğrenirsiniz. Ücret, minimum, ayrı saatler, son sipariş saati.

9. hafta ve sonrası — uygulamalara karar verin. Artık teslimat başına gerçek maliyetinizi biliyorsunuz, yani %25 komisyonun satın aldığınız bir erişim mi yoksa bağışladığınız bir marj mı olduğunu söyleyebilirsiniz.

Sonra her çeyrekte hepsini gözden geçirin. Maaşlar, ambalaj ve kurye ücretleri son bir yılda hareket etti. 2024'ten kalma bir kanal kurulumu, artık var olmayan bir dünya hakkında tahmin yürütüyor.

Ücretsiz restoran platformlarının çoğu artık salon, gel-al, teslimat ve misafir siparişini şube bazında açıp kapatmanıza, her birine ayrı teslimat saatleri, ücretleri ve minimumları bağlamanıza izin veriyor. Örneğin Tabres böyle çalışıyor. Ne kullanırsanız kullanın, test aynı: diğer ikisine dokunmadan tek bir kanalı değiştirebiliyor musunuz? Değiştiremiyorsanız kanalınız yok demektir. Üç şapka takan tek bir menünüz var.

Üç kanalı tek bir karmaşaya çeviren hatalar

  • Salon menüsünü teslimata kopyalamak. Gayet iyi bir yemekten tek yıldızlı yorum üretmenin en hızlı yolu.
  • Her şey için tek bir hazırlık süresi. Her cuma 20:00'de bozduğunuz bir söz.
  • Kapasite sınırının olmaması. Mutfak kendi sınırını kendi buluyor, genelde servisin ortasında ve yüksek sesle.
  • Yoğun saatte teslimatı kısmak yerine kapatmak. Hem siparişi hem misafiri kaybediyorsunuz. Daha uzun bir süre vermek ikisini de kaybettirmiyor.
  • Her yerde aynı fiyat, uygulamalar dahil. Bu, misafiriniz olmayan bir şirkete verdiğiniz %25'lik bir indirim.
  • Gel-al'ı ek bir ücretle cezalandırmak. Size en az maliyeti olan kanalı, az maliyetli olma suçundan vergilendiriyorsunuz. (Salonda zorunlu servis ücreti ve kuver zaten 2026'dan beri yasak.)
  • Yemeğin nasıl çıkacağını yazmayan fiş. Çok kanallı bir mutfaktaki her hazırlık hatası buradan başlıyor.
  • Kanalları ciroya göre yargılamak. Teslimat o yarışı hep kazanır, gerçek olanı çoğu zaman kaybeder.

Sipariş kanalları hakkında sık sorulan sorular

Restoran sipariş kanalları nedir? Siparişin misafire ulaşma yolları: salon, gel-al, teslimat ve misafirin kendi telefonundan verdiği self servis siparişler. Her birinin maliyeti, hazırlık ihtiyacı ve tökezlediği yer farklı, o yüzden her biri ayrı kurulmalı.

Hangisi daha kârlı, gel-al mı teslimat mı? Neredeyse her zaman gel-al. Kurye yok, komisyon yok, tutulan masa yok ve yemeği misafir kendisi alıyor. 400 ₺'lik bir sepette gel-al, aynı siparişin teslimatına göre genelde 45 ila 100 ₺ daha fazlasını bırakıyor.

Teslimat fiyatları salon fiyatlarından yüksek olmalı mı? Kendi teslimat kanalınızda %10 ila %15 zam standarttır ve misafirler kabul eder. Uygulamalarda %20 ila %30 normaldir, çünkü komisyonun bir yerden çıkması gerekiyor. Gel-al'ı salon fiyatında tutun.

Teslimat için ayrı bir menüm olmalı mı? Evet — daha kısa bir menü. Her yemekte 12 dakikalık yolculuk testini yapın ve düşenleri çıkarın. Kızartma, sosla karışan, saniyesine göre zamanlanan ve buz gibi olması gereken ürünler genelde yolu kaldırmıyor.

Yoğun saatlerde bir kanalı kapatabilir miyim? Kapatabilirsiniz, ama daha uzun bir hazırlık süresi vermek genelde daha iyi sonuç veriyor. Kanalı kapatmak siparişi tamamen kaybettiriyor. 20 yerine 40 dakika demek çoğunu elde tutuyor ve beklentiyi dürüstçe kuruyor.

Salon, gel-al ve teslimatın KDV oranı farklı mı? Türkiye'de hayır. Yeme-içme hizmeti veren bir işletmede dört kanalın hepsi aynı orandan, %10'dan vergileniyor; sıcak-soğuk ya da salon-paket testi yok. Alkol %20 ve bar, birahane, taverna, gazino gibi mekân türleri indirimli orandan yararlanamıyor. Avrupa'nın çoğunda durum farklı, o yüzden yurt dışı rehberlerini olduğu gibi kopyalamayın.

Bir restoran için sağlıklı kanal dağılımı nedir? Salonu olan bağımsız bir işletme için kabaca %55 ila %70 salon, %15 ila %25 gel-al ve %10 ila %20 teslimat sık görülen bir başlangıç noktası. Doğru dağılım konumunuza bağlı — iş merkezindeki bir öğle mekânı büyük ölçüde gel-al olabilir ve gayet sağlıklıdır.

Her kanal için ayrı bir sisteme ihtiyacım var mı? Hayır, üstelik istememelisiniz. Ayrı sistemler demek, güncellenecek ayrı menüler, izlenecek ayrı tabletler ve gün sonunda tutmayan siparişler demek. Hedef, kanal bazında ayarları olan tek bir sistem.


Kabul etmesi en uzun süren kısım şu: bir kanal eklemek kapasite eklemiyor. Talep ekliyor. Mutfak tam olarak aynı büyüklükte kalıyor.

Yani iş, kanalları açmak değil. Her birinin ne yapmasına izin verildiğine bilerek karar vermek — saatleri, menüsü, fiyatları, verdiği sözler ve tavanı. Bu, bir öğleden sonraluk ayar ve şefinizle tek bir dürüst konuşma demek.

Bunu bu hafta yapın, gelecek yoğun cumadan önce. Sonra gidin bir hamburgeri kutulayın ve on iki dakika bekletin. O tek test size teslimat menünüz hakkında bir aylık rapordan fazlasını anlatacak.

Restoran yazılımı için hala para mı ödüyorsunuz?

Ücretsiz geçiş yapın

Aylık ücret ödemeyi bırakın. Tabres, işletmenizi yönetmeniz için gereken tüm araçları sunar - 100% ücretsiz.